Ο Παναθηναϊκός παρότι μπορούσε εύκολα να φύγει με την 8η νίκη του από τη Λιθουανία, έκανε ότι μπορούσε για να μην πάρει το ροζ φύλλο για να παραμείνει στις παρυφές της βαθμολογίας.  

Το 1ο δεκάλεπτο ήταν ιδανικό για τους «πράσινους», οι οποίοι είχαν πάρει ήδη αέρα 10 πόντων (10-20) και όλα έμοιαζαν εύκολα για να έρθει η 6η σερί νίκη. Όμως από ΄κεί και πέρα συνέβη ότι πιο απίστευτο μπορούσε να γίνει για να απετραπεί το εύκολο βράδυ του «Εξάστερου». 

Όσο στο 2ο δεκάλεπτο ο καθηλωμένος στο πάγκο Τζέιμς Γκιστ λόγω φάουλ δεν μπορούσε να βοηθήσει, οι Λιθουανοί έκαναν πάρτυ κάτω από τα καλάθια με τον Όγκαστ να μην μπορεί να ανταπεξέρθει για άλλη μία φορά και ο Τσάβι Πασκουάλ να μην μπορεί να δει ότι έπρεπε να τον αποσύρει το συντομότερο δυνατόν. Από τους 10 πόντους το ημίχρονο έκλεισε στους 2 με την αρχή της τεράστιας κατηφόρας της 3ης περιόδου να είχε διακοπεί για 15 λεπτά λόγω ημιχρόνου, με τις ομάδες να πηγαίνουν στα αποδυτήρια με σκορ 31-33. 

Δεν έχω συνηθήσει να λέω, ακόμη περισσότερο να γράφω άσχημα πράγματα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού. Ωστόσο, αυτά που έγιναν στο 3ο δεκάλεπτο αποτελούν μαύρη σελίδα για την ιστορία του «Εξάστερου» και δεν είναι καθόλου υπερβολή. Οι 33! πόντοι σε ένα δεκάλεπτο από την συμπαθής, αλλά τίποτα παραπάνω ομάδα του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους είναι με λίγα λόγια ΝΤΡΟΠΗ! Ο Τσάβι Πασκουάλ μάλλον άφησε στο ξενοδοχείο τις μαεστρικές καθοδηγήσεις του στις μεγάλες νίκες του Παναθηναϊκού, εμφανίζοντας παθογένειες του παρελθόντος, με κολλήματα σε παίκτες που ήταν φανερό πως δεν μπορούσαν να βοηθήσουν σήμερα.

Παίκτες όπως ο Όγκαστ και ο Ντένμον είναι φανερό πως δεν κάνουν. Απορώ τι περιμένουν να δουν για να τους αλλάξουν…`Με έναν ακόμα αξιοπρεπή περιφερειακό και έναν μέτριο αθλητικό ψηλό, επιπέδου Ευρωλίγκας όμως, ο Παναθηναϊκός μπορεί να γίνει άλλη ομάδα. Κανείς δεν λέει ότι σβήνεται η πολύ καλή πορεία των «πρασίνων» στη φετινή διοργάνωση, ωστόσο σε αυτό το παιχνίδι φάνηκαν περισσότερο από ποτέ οι αδυναμίες του.

Ο Παναθηναϊκός δεν πρέπει να εξαρτάται από τον Σίγκλετον, που δείχνει σε κάθε παιχνίδι πως δεν είναι απόλυτα ευχαριστημένος από την παρουσία του στην Αθήνα και μετά το καλοκαίρι ή από τον κάθε Σίγκλετον που μπορεί να έχει μία καλή μέρα και 3 κακές. Δεν γίνεται ένας τόσο μεγάλος σύλλογος να βασίζεται μόνο στους Παππά, Ρίβερς, Γκιστ και Καλάθη και από ΄κει και πέρα να περιμένει ποιός από τους άλλους θα βρεθεί στη μέρα του. 

Φυσικά όποιος πίστευε πως θα γύριζε το παιχνίδι στην τελευταία περίοδο από το -17 με αυτή την εμφάνιση, μάλλον δεν έχει και πολύ επαφή με το άθλημα. Οι Ρίβερς και Παππάς δείχνουν σε κάθε μικρή ευκαιρία πως δεν θέλουν να ακούν και πολύ την λέξη ήττα όμως κάποια στιγμή δεν θα κατάφερναν να φέρουν τα πάνω κάτω. Το 80-74 ήταν ένα φυσικό επακόλουθο. 

Ωστόσο είναι μόλις 11η αγωνιστική και το ΟΑΚΑ πάντα δίνει την ευκαιρία στους πράσινους να ανακάμψουν… Όμως σε αυτό το μομέντουμ που βρισκόταν η ομάδα, απέναντι σε ένα σύνολο που δεν συγκρίνεται σε επίπεδο ρόστερ με το δικό του σε καμία περίπτωση και με την εικόνα που παρουσίασε στο ματς, η ήττα ήταν απλά ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ! 

Υ.Γ. πόσες βολές πρέπει ακόμα να χαθούν για να κάνουν λίγη προπόνηση;

Υ.Γ.1 μπορεί να πέρασε στα ψηλά, αλλά και στο σημερινό παιχνίδι οι διαιτητές έδειξαν πως ο Παναθηναϊκός δεν είναι και πολύ αρεστός (δεν αποτελεί αίτιο της ήττας το τονίζω να μην μπερδευόμαστε!!!!)

Υ.Γ.2. Αλλαγές στο ρόστερ και γρήγορα

Υ.Γ.3. Οι Παππάς και Ρίβερς σε ότι μέρα και να βρίσκονται είναι απλά υπερπολύτιμοι!

Υ.Γ.4 Τα ριμπάουντ είναι απλά θέμα συγκέντρωσης και κάτι σημαίνει αυτό για το σημερινό παιχνίδι…