Γράφει ο Νίκος Παγκάκης

Το «Κλέανθης Βικελίδης» κυριολεκτικά κόχλαζε από το πάθος των παικτών του Άρη. Άλλο να σας το γράφω, άλλο να βλέπετε τη δίψα των φίλων της ομάδας της Θεσσαλονίκης, για την πρώτη νίκη τους σε ντέρμπι. Όλα δούλευαν ρολόϊ για το γηπεδούχο, που έφτασε μια «ανάσα» από σπουδαίο τρίποντο, αλλά..

Δεν υπολόγιζαν το πείσμα του σκληροτράχηλου Παναθηναϊκού που κύριο χαρακτηριστικό του είναι να «ματώνει» τη φανέλα μέχρι το 90′. Πλέον, το «μότο-φιλοσοφία», που αναγράφει ο τοίχος στο Κορωπί (ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΨΥΧΗ), ταιριάζει «γάντι» στους «πράσινους».

«Χ» ΚΟΝΤΡΑ ΣΕ ΟΛΑ

Κόντρα σε όλους και σε όλα, το «τριφύλλι» κατέκτησε μια ιδιαίτερα σημαντική ισοπαλία, που κρατάει την ομάδα σταθερά τέταρτη στη βαθμολογία και κόβει τα… φτερά του Άρη που έχει παρεμφερείς βλέψεις.

Σε μια καυτή έδρα, με το σοκ των δυο πέναλτι σε ένα τέταρτο, το 1-0 βαρύ στην πλάτη της ομάδας, την αναγκαστική αλλαγή του Γιόχανσον και την αποβολή του Μακέντα, τι άλλο στραβό και ανάποδο μπορούσε να συμβεί για να χάσει βαθμό ή βαθμούς ο Παναθηναϊκός; Κι όμως, η μαεστρία του Δώνη και το πείσμα των παικτών που ανέτρεψαν τα δεδομένα – και προφανώς θα το ξανακάνουν εάν χρειαστεί – άλλαξαν όλη την πλοκή.

ΠΕΝΑΛΤΙ ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ

Δεν έχω κανένα θέμα με τις μαϊμούδες. Ίσα Ίσα, τις συμπαθώ. Αρκεί να μην κάνουμε λόγο για πέναλτι… Ειδικά δε για το συγκεκριμένο πέναλτι (το δεύτερο του ματς), το συμπαθές θηλαστικό είναι το μόνο που ταιριάζει στην περίσταση. Η ευθύνη ανήκει εξ ολοκλήρου στον ρέφερι. Ο βοηθός ήταν στο απέναντι μισό του box και δεν είχε πλήρη εικόνα, ενώ ο διαιτητής ήταν κοντά στη φάση. Με το καλημέρα, άνευ λόγου, χάλασε το ματς.

Πιθανόν και να το έκανε από λάθος, όμως με κάτι τέτοιες αποφάσεις – από την άλλη – πως μπορούν οι Έλληνες διαιτητές να διεκδικήσουν πιο σταθερές συμμετοχές σε ντέρμπι έναντι των ξένων; Τον Τζοβάρα μάλλον θα κάνουμε καιρό να τον δούμε. Όμως, η ΚΕΔ τι ακριβώς ρόλο βαράει; Πόσο μυαλό και αντίληψη χρειάζεται για να ορίσεις σε τέτοιο ματς ένα διεθνή διαιτητή; Ρητορικό το ερώτημα.

Ο ΠΑΝΕΝΚΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΙΡΛΟ

Για να γυρίσουμε τους δείκτες του χρόνου ανάποδα… Ο Χατζηγιοβάνης είναι έτοιμος να εκτελέσει το πέναλτι. Η ατμόσφαιρα «κολασμένη» μεν, αλλά ο ποδοσφαιριστής έχει «κρύο αίμα» και (προ)αποφασίσει το τι χτύπημα θα κάνει με  το «ΟΚ» από τον πάγκο. Έτσι κι αλλιώς δεν χρειάζεται πλέον να ρωτήσει, όντας ο βασικός εκτελεστής από την άσπρη βούλα, ακόμη κι αν βρισκόταν στο ματς ο Μακέντα. Και είναι αποφασισμένος να σκοράρει.

Γνωρίζει πολύ καλά ότι ρισκάρει… Αν αστοχήσει, θα άκουγε ότι μπορεί να φανταστεί κανείς. Αλλά έχει την παιδική τρέλα, δεν καταλαβαίνει τίποτα. Ζει φουλ το παιχνίδι , χαίρεται την πρόκληση. Έμπνευση στιγμής και «χρυσό» 1-1 ανακούφισης.

Η εκτέλεση θύμισε Πανένκα. Όμως πάνω στον πανικό, ο Τάσος είπε στους συμπαίκτες του πως το πέναλτι ήταν α λα Πίρλο… Έχει κι αυτό τη χάρη του. Αυτό που μετράει είναι πως η μπάλα μπήκε στα δίχτυα και συνεχίζουμε… Είτε Πίρλο, είτε Πανένκα, μας κάνουν και οι δυο.