Το φαινόμενο του soft Ολυμπιακού εμφανίστηκε και στο Κάουνας. Ύστερα από ένα μαγικό πρώτο ημίχρονο, όπου οι Πειραιώτες σαν snipers εκτελούσαν τους Λιθουανούς (10/16τριπ.), ήρθε η καθίζηση και εν συνεχεία η ήττα.

Η Ζάλγκιρις γι’άλλο ένα παιχνίδι, έβγαλε την ταυτότητα της στο παρκέ. Δύναμη, πάθος και χειρουργικά εκτελεσμένα συστήματα από τον πανούργο και οξυδερκή Σαρούνας Γιασικεβίτσιους. Σ’αλλο blog μας αν θυμάστε είχαμε μιλήσει, για το πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν τα γκαρντ σε μία ομάδα. Αν εξαιρέσουμε τον Βασίλη Σπανούλη, ποιος αλλος κοντός στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων; Ο Γκος έκανε αρκετά αβίαστα λάθη, λόγω άγχους. Ο Μάντζαρης είναι σκιά του εαυτού του και άλλαξε το μομέντουμ του αγώνα υπέρ της Ζάλγκιρις. Ο Στρέλνιεκς ευστόχησε μόνο σ’ένα μεγάλο τρίποντο, μένοντας θεατής στο υπόλοιπο του ματς. Πόσο ν’αντέξει την πίεση ο V Span από τη στιγμή, που όλη η άμυνα είχε πέσει πάνω του;

Πάμε και στον πιο σημαντικό παράγοντα του αρνητικού αποτελέσματος. Αφήνω στην άκρη, τα χαμένα τρίποντα, την χαλάρωση και την απώλεια συγκέντρωσης στο δεύτερο εικοσάλεπτο. Ο φετινός Ολυμπιακός δεν δέρνει. Όσο λαϊκά κι αν το γράφω, αυτή είναι η ωμή αλήθεια. Ο Ντέηβιντ Μπλατ δεν έχει μεταδώσει ακόμα το μαχητικό πνεύμα στους παίκτες του. Μα είναι αυτό ποτέ δυνατόν; Η ομάδα που τα προηγούμενα χρόνια έπαιζε στα όρια του φάουλ να μην ρίχνει ξύλο στους αντιπάλους της; Ο Καβαλιάουσκας έβαλε στα καλάθια τον Πρίντεζη, ο Ουλανόβας κέρδισε τις περισσότερες μάχες από τους Παπανικολάου και Τίμμα, ενώ ο Γουάιτ τελείωσε το παιχνίδι με πόνους, δείγμα της υπερπροσπάθειας που έκανε σ’όλο το ματς.

Οι ερυθρόλευκοι δεν είναι physical (ακόμα τουλάχιστον) κι αυτό τους έχει κοστίσει τρεις φορές. Στη Μόσχα με την ΤΣΣΚΑ, στο ΟΑΚΑ με τον ΠΑΟ και χθες με την Ζάλγκιρις. Όσο περνάει ο καιρός αυτό σίγουρα θ’αλλάξει, για να υπάρχουν ελπίδες για την κατάκτηση της τέταρτης θέσης, που δίνει πλεονέκτημα έδρας στον επόμενο γύρο. Επόμενο ματς με την Εφές στο Φάληρο, όπου η νίκη κρίνεται επιτακτική.

ΥΓ. Επιμένω πως ο Ολυμπιακός χρειάζεται περισσότερο έναν ψηλό, παρά κοντό. Χθες ο Μιλουτίνοφ δεν ήταν ο πολιορκητικός κριός, που μας έχει συνηθίσει, με αποτέλεσμα ο Ντέιβις να βρει χώρο δράσης.

ΥΓ2. Ο Δημήτρης Αγραβάνης μπορεί να μην είναι ο πιο ταλαντούχος παίκτης,  του Ολυμπιακού, όμως είναι ο μόνος που μπορούσε χθες να τα βάλει με τον Λιθουανό Καβαλιάουσκας.