Το χθεσινό βράδυ ηταν ντροπή γα την ομάδα, που τα τελευταία δέκα χρόνια ανήκει στην ελί του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Η ήττα με 90-67 απέδειξε πως κάτι υπολειτουργεί στον Ολυμπιακό και δεν είνα όλα ρόδινα. Δεν φταίνε ούτε οι Έλληνες διαιτητές, ούτε ο Παναθηναϊκός, ούτε ο Βασιλακόπουλος. Που πήγε η δίψα για διάκριση; Η διάθεση για μπάσκετ; Μην μου πει κανείς πως ο Ολυμπιακός που εμφανίστηκε στα Κανάρια Νησιά, ήθελε το διπλό. Μάλλον παίκτες και προπονητής ήθελαν να χαλαρώσουν μετά την εύκολη νίκη επί της Μπάγερν.

Τι εικόνα ήταν αυτή ρε παιδιά; Ο Ντέηβιντ Μπλατ να με συγχωρείτε, αλλά φέρει τεράστια ευθύνη για την εμφάνιση των παικτών του. Τωρα για τις δηλώσεις του δεν έχω να προσθέσω κάτι. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος δεν χρησιμοποίησε ποτέ τους τραυματισμούς για άλλοθι και πιστέψτε με αν το είχε, μπορεί και να τον κράζαμε κάθε μέρα. 

Για το παιχνίδι μην περιμένετε ανάλυση. Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Η μια ομάδα έπαιζε το δικό της μπάσκετ και η άλλη βγήκε να παίξει ένα εκπαιδευτικό διπλό. Αμυντικά όλοι κοίταζαν τον Έρισκον να τα χλατσώνει απ’όπου γουστάρει και στην επίθεση, έκανε ο καθένας του κεφαλιού του, αφού ο Μιλουτίνοφ κλείστηκε. Σπανούλης δεν υπήρχε για κανένα ηρωϊκό τρίποντο, άρα κλάφτα Χαράλαμπε.

Το έχω ξαναγράψει πολλές φορές. Όταν εδώ και δύο μήνες ασχολείσαι με οτιδήποτε άλλο εκτός από μπάσκετ, τότε αυτό θα το πληρώσεις. Τον Ολυμπιακό φαίνεται πως τον ενδιαφέρει περισσότερο η εξυγίανση της ελληνικής διαιτησίας και του ελληνικού μπάσκετ, παρά η δική του βελτίωση κι εξέλιξη.

Οι δικαιολογίες πλέον τελείωσαν και η πρόκριση κρέμεται σε μία κλωστή. Να σας πω την αλήθεια μου, όταν χάνεις από Γκραν Κανάρια και Νταρουσάφακα, δεν σου αξίζει να περάσεις. Όταν δείχνεις να μην σ’ενδιαφέρει το μπάσκετ πρώτα απ’ όλα, τότε ίσως είναι προτιμότερο το χαστούκι του αποκλεισμού, μπας και ξυπνήσεις.

ΥΓ. Όποιος καταλάβει που αποσκοπούσαι το χθεσινό ροτέισον, ας μου εξηγήσει.

ΥΓ2. Οι Έλληνες παίκτες είναι πολύ ξενερωμένοι μ’όλη την κατάσταση και δεν είναι τυχαίο που ο σύλλογος πάει από το κακό στο χειρότερο.