Δύο πράγματα θέλω να κρατήσω,πέρα από την  ανατροπή του Ολυμπιακού  στο ματς με τον Ατρόμητο, εκεί όπου οι Πειραιώτες επικράτησαν με  2-1.

Το πρώτο ήταν η κίνηση του Λεονάρντο Κούτρη  να πάρει αγκαλιά τον μικρό Βασίλη ,ένα ΓΙΓΑΝΤΑ μαχητή της  ζωής και να τον πάρει μαζί του στην Θύρα 7  γνωρίζοντας την αποθέωση . Ηταν κάτι φοβερό -κάτι συγκλονιστικό . Από τις στιγμές τις μοναδικές που μπορεί να νιώσει ένα παιδί όπως ο Βασίλης.  Που αγαπάει τον Ολυμπιακό, που νιώθει απίστευτο δέος στην «Ιερή Ερυθρόλευκη» και ο «Λέο» σμρ τον έκανε χαρούμενο. Πολλά Μπράβο.

Το δεύτερο ήταν ο κόσμος. Το Καραϊσκάκη,γεμάτο. Με πάθος-ένταση -Ολυμπιακή ψυχή. Με πολλά νέα παιδιά που ήρθαν να δουν τα ινδάλματα τους και στη θέα τους απλά τρελαινόντουσαν. Ξέρετε, πολλά παιδιά με τις αγνές τους ψυχές, δεν σκέφτονται τόσο αν η ομάδα τους η αγαπημένη έχει πάρει τίτλο, αλλά αν πάρουν ένα άγγιγμα από τον Φορτούνη,τον Σα, τον Ποντένσε θα νιώσουν σπουδαίοι. 

Ο κόσμος, βρέθηκε σμρ στο Καραϊσκάκη, για να αποτίσει ένα φόρο τιμής στην ομάδα και ας μην του πρόφερε ένα τίτλο. Του έχει αφήσει,όμως, τεράστιες υποσχέσεις για τη συνέχεια.  Με την εξαιρετική δουλειά του Μαρτίνς και τη συνέπεια που δείχνει αλλά και το όμορφο ποδόσφαιρο που παίζει. Το είπαν και οι παίκτες στις δηλώσεις τους σμρ.  Και ένιωσαν και αυτοί χαρούμενοι και υπερήφανοι. Είναι πραγματικά εκπληκτικό ο Ολυμπιακός να είναι δεύτερος ,εκτός κυπέλλου και το Καραϊσκάκη να είναι γεμάτο…Αυτό είναι που βγάζει πραγματικά υγεία!