Μία νύχτα ντροπής… Μία νύχτα που το Ελληνικό ποδόσφαιρο πήγε χρόνια πίσω… Η Αρμενία έκανε περίπατο στο ΟΑΚΑ, αφήνοντάς μας προβλήματα που δύσκολα λύνονται και μία Εθνική ομάδα που δείχνει να είναι στην εντατική…

Για ακόμα μία φορά, γίναμε μάρτυρες μίας ομάδας με πραγματικά αστείο επιθετικό πλάνο, τραγικές επιλογές από τον πάγκο και γενικότερα μία εικόνα που δεν δίνει σε καμία περίπτωση την παραμικρή ελπίδα για πρόκριση…

Στο παιχνίδι με την Ιταλία, με όσο σκληρό τρόπο και να ήρθε η ήττα, έπαιζες με την Ιταλία. Τα λάθη τεράστια αλλά αυτά έχουν ειπωθεί εκατομμύρια φορές. Το θέμα μας είναι το σημερινό παιχνίδι, αυτό με την Αρμενία, ένα ματς που υπό φυσιολογικές συνθήκες έπρεπε να είχαμε κάνει ένα πολύ χαλαρό 2-0, 3-0 και να πηγαίναμε ήσυχοι για ύπνο. Ωστόσο, στην Εθνική πλέον τίποτα δεν είναι φυσιολογικό.

Για ακόμα μία φορά, με το ξεκίνημα του παιχνιδιού ακόμα και βλέποντας την αρχική ενδεκάδα, τα λάθη ήταν προφανή. Κάποια απλά παραδείγματα που ίσως να τα έβλεπαν όλοι οι απλοί και χωρίς την ταυτότητα του ειδικού, Έλληνες φίλαθλοι, όχι όμως και η τεχνική ηγεσία.

Ξεκινώντας από το τέρμα, αφήνοντας εκτός, τον μάλλον κορυφαίο κόντρα στην Ιταλία Βασίλη Μπάρκα και βάζοντας για ακόμα ένα ματς διαφορετικό τερματοφύλακα, παρότι φαίνεται να υπάρχει η προσπάθεια για δημιουργία ενός κορμού, κυρίως στην άμυνα. Σήμερα επιλέχτηκε να παίξουμε με κανονικό δεξί μπακ (και όχι τον Κάρλος Ζέκα), όμως δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός για να βλέπεις πως ο Γιάννης Κώτσιρας (και όχι Κότσιρας) που ήταν από τους κορυφαίους από τη στιγμή που μπήκε, είναι καλύτερος από τον Μαυρία. Δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός για να δεις πως ο Ανδρέας Σάμαρης είναι σε τραγική αγωνιστική κατάσταση και μόνο κακό μπορεί να κάνει στην ομάδα. Αυτά είναι μόνο κάποια από τα πάρα πολλά λάθη που γίνονται, δυστυχώς σε κάθε ματς…

Σήμερα ο αντίπαλος σου έδινε την ευκαιρία να κερδίσεις και να πας ξέγνοιαστος για διακοπές… Ωστόσο είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Θα διαφωνήσω με τον ομοσπονδιακό μας τεχνικό πως παίζουμε καλό ποδόσφαιρο… Η ομάδα φωνάζει πως χρειάζεται κάτι το διαφορετικό, μία πραγματική αλλαγή και όχι παρωχημένες επιλογές. Οι συνεχείς σέντρες, τα συνεχή λάθη, η έλλειψη συγκέντρωσης είναι κάποιες από τις αιτίες της επερχόμενης αποτυχίας και σε αυτή την προκριματική φάση… Το παιχνίδι από πίσω και οι συνεχείς ατομικές ενέργειες δεν οδηγούν πουθενά, ειδικά όταν δεν υπάρχουν πολλοί παίκτες σαν τον Κώστα Φορτούνη.

Ο μέσος του Ολυμπιακού αν και δεν τα κατάφερε στο πρώτο μέρος, στο δεύτερο πήρε στις πλάτες του την ομάδα και με τον τρόπο του φώναζε από το γήπεδο πως ήθελε βοήθεια από τον πάγκο. Η πρώτη αλλαγή, από επιλογή του ομοσπονδιακού τιμ, ήταν να βγάλει τον Δημήτρη Πέλκα ο οποίος ήταν ανύπαρκτος σήμερα στο γήπεδο, αλλά επέλεξε να μην βάλει για ακόμα ένα παιχνίδι τον Πέτρο Μάνταλο, είτε τον Τάσο Μπακασέτα, δύο παίκτες που με τα στοιχεία τους μπορούν να έχουν καταλυτικό ρόλο στο ματς, δύο παίκτες που και στις ομάδες στους αλλά και στην Εθνική τα προηγούμενα χρόνια είχαν και έχουν σπουδαίο ρόλο! Επέλεξε ξανά να στηρίξει μία δική του επιλογή, τον Δημήτρη Κολοβό. Έναν παίκτη που τον δικαίωσε στην Βοσνία, ωστόσο δείχνει να αφήνει στην άκρη του πάγκου, παίκτες ίσως απλά και μόνο λόγω της «γκρίνιας» της κερκίδας για αυτούς.

Και φτάνουμε στην τρίτη αλλαγή, σε μία αλλαγή που ενώ αρχικά χάνεις 1-2 και έπειτα 1-3, επιλέγεται ένας καθαρά αμυντικογενής παίκτης (!) όπως ο Μανώλης Σιώπης, «τελειώνοντας» εκεί ουσιαστικά τις όποιες ελπίδες της ομάδας, έστω για τον βαθμό της ισοπαλίας, αντί να περάσει ένας ακόμα παίκτης για την επίθεση. Επιλογές που απλά ξεπερνούν τη λογική κάθε απλού ανθρώπου…

Η ομάδα φωνάζει πως είναι άρρωστη! Οι καταστάσεις που ζούμε είναι απλά πρωτόγνωρες… Ο άνθρωπος που βρίσκεται στον πάγκο δυστυχώς δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις υψηλές απαιτήσεις, κάνοντας μόνο κακό στην ομάδα με τις επιλογές, αν όχι εμμονές του, σε παίκτες και σχήματα. Είναι φανερό πως και κάποιοι παίκτες δεν αξίζει να βρίσκονται στην τωρινή Εθνική, ωστόσο, σε αυτό δυστυχώς δεν μετράει πάντα η αγωνιστική ικανότητα και ετοιμότητα του κάθε παίκτη που καλείται. Οι αποφάσεις που έρχονται πρέπει να είναι γενναίες, με το μαχαίρι αυτή τη φορά να φτάσει αν χρειαστεί μέχρι το κόκαλο, παραβλέποντας πρόσωπα και καταστάσεις. Φυσικά, είναι απλά γελοίο να μιλάμε για ρεαλιστικές πιθανότητες πρόκρισης…

Υ.Γ. Οι δηλώσεις του Σωκράτη Παπασταθόπουλου είναι πραγματικά αρχηγικές και πρέπει να παρασύρει μαζί του και τους υπόλοιπους. Πραγματικά οι δηλώσεις του κ. Αναστασιάδη στην συνέντευξη τύπου, ως απάντηση στον αρχηγό της ομάδας, μπορούν απλά να χαρακτηριστούν εκτός τόπου και χρόνου!

Υ.Γ.1 Είναι ενδεικτικό της όλης κατάστασης, πως όσοι παίκτες μίλησαν, αναφέρθηκαν σε μία τραγική εμφάνιση, ενώ ο προπονητής μίλησε για καλή εμφάνιση και ότι είναι ευχαριστημένος από την προσπάθεια!