Ο Παναθηναϊκός απογοήτευσε για πολλοστή φορά τον κόσμο του, καθώς ηττήθηκε με κάτω τα χέρια από την ελλιπή Ρεάλ Μαδρίτης με 96-78. Δεν θέλω να μου πει κανείς, πως το τριφύλλι ήταν κοντά στο σκορ για 28 λεπτά, γιατί ουσιαστικά οι Ισπανοί, όποτε γούσταραν άνοιγαν το ρυθμό κι όποτε το έκριναν σκόπιμο, άφηναν το πόδι από το γκάζι.

Είναι πραγματικά εξοργιστικό να βλέπεις μία ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό να γίνεται παιχνιδάκι στα χέρια της Ρεάλ. Ο Πάμπλο Λάσο έχει 6-0 απέναντι στον Ρικ Πιτίνο και φαίνεται πως έχει βρει το κουμπί του Αμερικανού κόουτς. Εδώ να θυμίσω σε όλους, πως από τους πρωταθλητές Ισπανίας, δεν έπαιξαν οι Τέιλορ, Ράντολφ, Γιουλ, Κοζέρ και κατά της διάρκεια της αναμέτρησης έχασαν και τον Τζόρνταν Μίκι. Η συγκεκριμένη πεντάδα τρομάζει και κατανοείτε πως η διαφορά σε ποιότητα σε ποσότητα είναι δεδομένη κι αδιαπραγμάτευτη.

Η ένσταση μου για την εικόνα του τριφυλλιού είναι άλλη. Είναι δεκτό προπονητής και παίκτες να βρίσκονται σε παρατεταμένο ντεφορμάρισμα και η αλήθεια είναι πως ο Πιτίνο έχει χάσει τον προσανατολισμό του. Ο Αμερικανός κόουτς είναι μπερδεμένος, το ροτέισον που κάνει, αποτελεί γρίφο και δεν γνωρίζει κανείς τι προσπαθεί να πετύχει σ’άμυνα κι επίθεση. Φαίνεται πως αδυνατεί πλέον ν’αλλάξει την ψυχολογία των αθλητών του κι αυτό που προξενεί αλγεινή εντύπωση είναι πως τα μικρά πράγματα σ’έναν αγώνα, έχουν εξαφανιστεί από τους πρωταθλητές Ελλάδος. Τα φάουλ δεν καταναλώνονται σωστά, η ανθεκτικότητα και η σκληράδα είδος προς εξαφάνιση και τα μετόπισθεν παραμένουν τα χειρότερα-δυνατά.

Αυτό μου που μ’ενοχλεί αφάνταστα είναι ο μηδέν εγωισμός των παικτών. Ακόμα και οι διαμαρτυρίες προς τους ρέφερι είναι χλιαρές. Έχω ξαναγράψει πως και μία τεχνική ποινή, μπορεί ν’αλλάξει το ρου μιας αναμέτρησης. Αυτή την υπέρμετρη ευγένεια δεν μπορεί να τη συλλάβει ο νους μου. Το μπάσκετ θέλει και λίγο νεύρο, όμως ο πράσινος οργανισμός είναι soft και άνευρος.

Η πορεία του Παναθηναϊκού φαντάζει βουνό μέχρι τα playoff. Η απόδοση του αντί να βελτιώνεται, χειροτερεύει, και τα εναπομείναντα οχτώ παιχνίδια της Euroleague θα είναι σχεδόν όλα ντέρμπι. Μην κάνει σε κανέναν εντύπωση ενδεχόμενος αποκλεισμός. Τη δικαιοσύνη στο μπάσκετ δεν την ξεγέλασε κανείς κι αυτό δεν πρόκειται ν’αλλάξει.

ΥΓ. Ο Ράουτινς ήταν για πρώτη φορά θετικός εκτός συνόρων, αλλά ο Πιτίνο τον ξέχασε πάλι για τον Φριντέτ. Ακατανόητο.

ΥΓ2. Βαρέθηκα να βλέπω τον Τόμπκινς να ποστάρει τους Παπαπέτρου και Τζόνσον. Το προπονητικό σταφ απλά κοίταζε τον Αμερικανό φόργουορντ να σκοράρει κι έμενε απαθές.

ΥΓ3. Ταβάνι τα playoff. Τα είχαμε γράψει, όταν ο Παναθηναϊκός ήταν στον προθάλαμο της πρώτης τετράδας…