Ο Λιούις Χάμιλτον συνέτριψε όλο τον ανταγωνισμό και στο grand prix της Πορτογαλίας, έφτασε τις 92 νίκες στην καριέρα του, αφήνοντας πίσω του τον Μίκαελ Σουμάχερ στην all-time list. Δεύτερος ο απογοητευτικός Μπότας, τρίτος ο Φερστάπεν.

Αν για κάποιον ανεξήγητο λόγο ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες αποφάσιζε ν’ ασχοληθεί με τη Φόρμουλα 1 και να γράψει ένα βιβλίο γι’ αυτήν, τότε «Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου» θα ήταν ίσως η καλύτερη επιλογή.

Όπου «θάνατος» το ρεκόρ του Μίκαελ Σουμάχερ με τις 91 νίκες, που μέχρι πριν από μερικά χρόνια έμοιαζε τελείως… παράλογο να σπάσει. Μετά, όμως, ήρθε η- αήττητη την τελευταία 7ετία- Μερσέντες, ο Λιούις Χάμιλτον έκατσε στο κόκπιτ της και το κοινότοπο «Τα ρεκόρ είναι για να σπάνε» πήρε σάρκα και οστά.

Ο Βρετανός poleman του αγώνα της Πορτογαλίας (που επέστρεψε, λόγω κορωνοϊού, στο καλεντάρι μετά από 24 χρόνια, έστω και όχι στο Εστορίλ) είδε στην αρχή τις σταγόνες της βροχής να του το χαλάνε, μιας και γλίστρησε κι έπεσε 4ος, με τον Κάρλος Σάινθ να οδηγεί τον αγώνα.

Μόλις, όμως, ζέστανε τα ελαστικά του και άρχισε να βρίσκει ρυθμό, ο παγκόσμιος πρωταθλητής έφτασε για πλάκα πίσω από τον Μπότας (που, στο μεταξύ, είχε πάρει την πρωτοπορία) και τον πέρασε λες και ο Φινλανδός οδηγούσε Φεράρι- τόσο εύκολα.

Από κείνο το σημείο και μετά χάθηκε στο βάθος, με αποτέλεσμα να κερδίσει με 20+ δεύτερα διαφορά από τον teammate του, να πάρει την καρό σημαία νο92 και να γράψει ιστορία, καθώς έγινε ο απόλυτος ρέκορντμαν και στις νίκες! Λίαν συντόμως, φυσικά, θα ισοφαρίσει και το ρεκόρ του Σούμι με τους 7 τίτλους και θα βάλει πλώρη για τον 8ο….

Πίσω από τον Λιούις τερμάτισε και πάλι ο Μπότας. Ο Φινλανδός για νιοστή φορά αποδείχτηκε λίγος, μιας και παρά το γεγονός πως ήταν μπροστά και είχε μια μικρή διαφορά, την έχασε μέχρι να πει κανείς «Μίκαελ» και πήρε την συνήθη 2η θέση.

Ο Μαξ Φερστάπεν, που στην αρχή κοπάνησε με μια Ρέισινγκ Πόιντ και έχασε πολύ χρόνο, συμπλήρωσε το βάθρο, με τον Λεκλέρκ να τρυπάει το ταβάνι της Φεράρι και να τερματίζει 4ος.

Γκασλί, Σάινθ, Πέρεζ, Οκόν, Ρικιάρντο και Φέτελ (ναι, Φέτελ!) συμπλήρωσαν τη βαθμολογούμενη δεκάδα, με τον Κίμι Ράικονεν να χάνει για λίγο τον βαθμό (11ος).