Ήταν θέμα χρόνου και ο Λιούις Χάμιλτον το κατάφερε. Κατέκτησε το 7ο πρωτάθλημα στην Τουρκία και έφτασε τον Μίκαελ Σουμάχερ. Δεύτερος ο Πέρεζ, τρίτος ο Φέτελ.

Έχει βαρεθεί να το ακούει- ξανά και ξανά και ξανά, συνέχεια: «είναι υπερεκτιμημένος», «κερδίζει μόνο επειδή έχει το καλύτερο μονοθέσιο», «αν δεν ήταν στην Μερσέντες θα ήταν ένας οδηγός της πλάκας» και λοιπές βιτριολικές ομορφιές.

«Χάρη» σ’ αυτές τις ομορφιές, λοιπόν, ο Λιούις Χάμιλτον τα πήρε άσχημα, και αποφάσισε να κλείσει δια παντός τα στόματα των επικριτών του: ο Βρετανός θρύλος είδε τον αγώνα της Τουρκίας να στραβώνει σε βαθμό κακουργήματος από πολύ νωρίς, με τις μικτές συνθήκες να μην τον ευνοούν.

Ο Billion Dollar Man, όμως, πήρε μια απόφαση από αυτές που παίρνουν μόνο οι παγκόσμιοι πρωταθλητές: με το box του να τον… εκλιπαρεί σχεδόν για να μπει στα πιτ και ν’ αλλάξει ελαστικά, ο Λιούις έριξε στους μηχανικούς του ιστορικό άκυρο και έμεινε με τα ενδιάμεσα για 49 ολόκληρους γύρους!

Το αποτέλεσμα; Ο Χάμιλτον κέρδισε με σχεδόν 30 δευτερόλεπτα διαφορά τον συγκλονιστικό αγώνα της Κωνσταντινούπολης, κλειδώνοντας και μαθηματικά τον 7ο παγκόσμιο τίτλο της υπέρλαμπρης καριέρας του και ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του (μέχρι πρότινος αξεπέραστου) Μίκαελ Σουμάχερ. Πλέον, το απόλυτο νούμερο 1, τουλάχιστον από άποψη αριθμών, έχει δύο «συγκάτοικους», με τον Βρετανό του χρόνου να πηγαίνει για το 8ο…

Τρίτος ήταν ο Σεμπάστιαν Φέτελ. Ο Γερμανός απέδειξε πως έχει ακόμα πολύ βενζίνη στο προσωπικό του ρεζερβουάρ σήμερα: οδηγώντας μ’ εξωπραγματικό τρόπο την κάκιστη το 2020 Φεράρι στο βρεγμένο οδόστρωμα, πήρε στο τέλος την μπουκιά μέσα από το στόμα του Λεκλέρκ στο τέλος, ο οποίος πήγε να κλέψει τη 2η θέση από τον Πέρεζ, αλλά έσπασε τα μούτρα του και τερμάτισε εν τέλει 4ος.

Σάινθ (τι αγώνας από το μέσο και μετά), ο ανυπόμονος Φερστάπεν των… χιλίων τετ α κε, Άλμπον, Νόρις, Στρολ (οδήγησε σχεδόν τον μισό αγώνα, αλλά μετά το 2ο πιτ ξεφούσκωσε απότομα) και Ρικιάρντο συμπλήρωσαν τη βαθμολογούμενη δεκάδα.

Χάμιλτον, Χάμιλτον, Χάμιλτον, Χάμιλτον, Χάμιλτον, Χάμιλτον, Χάμιλτον, ξανά και ξανά και ξανά επί 7: ο Βρετανός μετά το 2008, το 2014, το 2015, το 2017, το 2018, το 2019 πήρε τον τίτλο και το φετινό «βασανισμένο» 2020, αποδεικνύοντας πως παρά την αδιανόητη υπεροχή της Μερσέντες, χρειάζεται στο τιμόνι και ένας πραγματικά ξεχωριστός πιλότος για να κάνει την εκκωφαντική διαφορά.

Εκτός κι αν συνεχίζετε να πιστεύετε πως ένας υπερεκτιμημένος θα έπιανε ποτέ τον πιο πλήρη οδηγό στα χρονικά της Φόρμουλα 1.

Τον Μίκαελ Σουμάχερ…