Όλοι υποτίμησαν τον Λιούις Χάμιλτον, αλλά αυτός φρόντισε να τους αποστομώσει και να πάρει μία εντελώς… ανέλπιστη νίκη στο Μπαχρέιν, χάρις και το fair play της Ρεντ Μπουλ, αφήνοντας πίσω του Μαξ και Μπότας!

Για τα δικά του δεδομένα, όλα του πήγαιναν στραβά: για πρώτη φορά από την εποχή του τροχού περίπου δεν είχε το ταχύτερο μονοθέσιο και ένα σκυλί του αγωνιστικού πολέμου, που συνηθίζει να οδηγεί στο μαξ, ήταν έτοιμο να του δαγκώσει την καρωτίδα.

Και, μεταξύ μας, τα πράγματα έμοιαζαν έτσι ακριβώς: ο 7 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Λιούις Χάμιλτον είδε στο Μπαχρέιν τον Φερστάπεν να είναι εμφανώς ταχύτερος όλο το τριήμερο και περίμενε, μοιρολατρικά σχεδόν, την επιβεβαίωση και στον αγώνα.

Αμ δε- και λέμε «δε» γιατί κανείς δεν πρέπει να υποτιμά την καρδιά του πρωταθλητή: χάρη σε έναν εκπληκτικό συνδυασμό έξυπνης στρατηγικής (άλλαξε ελαστικά πρώτος), απαράμιλλης οδήγησης και… fair play από την Ρεντ Μπουλ, ο Χαμ πήρε μια «απροσδόκητη» νίκη στο πρώτο grand prix της σεζόν και ξεκίνησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Για να φτάσει, ωστόσο, ο Λιούις στην 96η νίκη της ολόχρυσης καριέρας του, χρειάστηκαν 2 πράγματα- πέραν των όσων σπουδαίων έκανε ο ίδιος: να επιλέξει μια τουλάχιστον αμφιλεγόμενη (κι ενώ προπορευόταν… για πλάκα) η Ρεντ Μπουλ βάζοντας αργά τον πρωτοπόρο Φερστάπεν για το 1ο του πιτ και στο τέλος να βγει εκτός πίστας ο Ολλανδός όταν πέρασε τον Χάμιλτον 4 γύρους πριν το τέλος, να δώσουν εντολή οι αγωνοδίκες ν’ αφήσει τον Λιούις να περάσει εκ νέου και να δώσουν οι Ταύροι άμεση εντολή στον πιλότο της να κάνει στην άκρη!

Κάπως έτσι, ο Χάμιλτον πήρε την πρώτη του νίκη σε εναρκτήριο αγώνα σεζόν μετά από 5 χρόνια, αφήνοντας πίσω του τον λυσσασμένο Μαξ και τον… συνήθη Μπότας να συμπληρώνει το βάθρο.

Ο Λάντο Νόρις έκανε τρομερή δουλειά- επιβεβαιώνοντας παράλληλα την αγωνιστική άνοδο φέτος της ΜακΛάρεν- και τερμάτισε 4ος, με τον Πέρεζ να ολοκληρώνει τον μίνι οδηγικό του άθλο και εκκινώντας από το pit lane να τερματίζει 5ος.

Λεκλέρκ (τρομερή δουλειά επίσης με τη βελτιωμένη Φεράρι), Ρικιάρντο, Σάινθ, Τσουνόντα και Στρολ συμπλήρωσαν τη βαθμολογούμενη δεκάδα, από την οποία απουσίαζαν τα τιμημένα γηρατειά, καθώς Κίμι (11ος) και Αλόνσο (εγκατέλειψε αν και έδειξε σε τρομερή φόρμα για 40χρονο μετά από διετή απουσία) έμειναν εκτός.

Έξω έμεινε και ο απογοητευτικός Σεμπάστιαν Φέτελ. Ο Γερμανός άλλαξε μεν ομάδα, όμως συνέχισε και στην Άστον Μάρτιν τα παιδαριώδη λάθη που έκανε την τελευταία του σεζόν στην Φεράρι.

Χάμιλτον, λοιπόν, έστω και από το «παράθυρο». Ο πρωταθλητής ήταν, είναι και θα είναι εδώ, αρνούμενος να παραδώσει το στέμμα του. Μόνο που…

Μόνο που φέτος η Ρεντ Μπουλ δε αστειέυεται.

Ένα βλέμμα στο χαμόγελο του Φερστάπεν στο ζύγισμα παρά την ήττα του, αρκεί για να το καταλάβει και ο πλέον αφελής…