Βρισκόμαστε λίγο πριν την έναρξη της νέας αγωνιστικής περιόδου στο μπάσκετ κι ήδη άπαντες θα μπούμε σε mood Basket League, Euroleague, Eurocup και BCL. Αναφέρω αυτές τις διοργανώσεις, καθώς μ’ αυτές ασχολείται ο περισσότερος κόσμος, που αγαπάει το ευρωπαϊκό και το ελληνικό μπάσκετ.

Θα υπάρχει πολύς χρόνος να σχολιάσουμε τα παραπάνω πρωταθλήματα, όμως αρκετοί που αγαπάμε το μπάσκετ, είμαστε προβληματισμένοι με την ΕΟΚ, την οποία ακόμα περιμένουμε να κάνει απολογισμό των πεπραγμένων της, όσον αφορά τη σεζόν που έφυγε. Η διοίκηση της ομοσπονδίας αυτό είχε πει πως θα έπραττε, αλλά μετά την αποτυχία (αγωνιστική) στο Eurobasket, βλέπουμε πως ήδη έχει ξεκινήσει το πλάνο για τη νέα χρονιά.

O υπεύθυνος του αναπτυξιακού προγράμματος Κώστας Τσαρτσαρής ήδη αναφέρθηκε στο ισπανικό μοντέλο, που θ’ ακολουθήσει η ομοσπονδία, ώστε να βελτιώσει και να εξελίξει τις μικρές ηλικίες και σιγά σιγά να δούμε πιο σύγχρονο μπάσκετ και καλύτερα αποτελέσματα από τις μικρές εθνικές. Ας κάνουμε μία παύση κι ας θυμηθούμε τι ακριβώς έπραξε η ΕΟΚ, όσον αφορά το αναπτυξιακό της πλάνο.

Βιογραφικά, ποια βιογραφικά;

Η ΕΟΚ σωστά είχε βγάλει προκήρυξη για τις θέσεις ομοσπονδιακών προπονητών κι έφτασαν πάρα πολλά βιογραφικά στα χέρια της. Πόσα από αυτά χρησιμοποίησε, αδυνατούμε να γνωρίζουμε, όμως οι επιλογές δεν έγιναν με βάση την προϋπηρεσία του εκάστοτε προπονητή κι αυτό αποδείχτηκε στην πράξη. Στα όποια κλιμάκια (ελάχιστα για να ακριβολογούμε) έγιναν την περσινή σεζόν, κανένας προπονητής δεν έπαιρνε την ευθύνη της προπόνησης, γιατί δεν γνώριζε τι όφειλε να κάνει. Άρα το άλλοθι των βιογραφικών δεν ευσταθεί για την ΕΟΚ κι απορώ τι αξιολόγηση έχει γίνει, ώστε να μην γίνουν τα ίδια λάθη.

Στη δική μας περίπτωση φέτος έγινε ανάθεση των (πρώτων) προπονητών και μία λίστα με παίκτες, που ακόμα δεν γνωρίζουμε από ποιους επιλέχτηκαν για τις εθνικές των Παμπαίδων, των Παίδων, των Εφήβων και των Ν. Ανδρών. Φέτος υπάρχει η διάθεση να υπάρχουν πέντε προπονητές, που θα επιβλέπουν τους νεαρούς αθλητές, αν και οι Τσαρτσαρής και Ντικούδης, δεν νομίζω να έχουν εμπειρία από τους πάγκους. Μιλάμε για τεράστιους αθλητές, που έκαναν λάθη, τ’ αναγνώρισαν και πέτυχαν. Για την ώρα δεν διαθέτουν την εμπειρία και την γνώση, ώστε να κατευθύνουν τα νέα παιδιά. Εδώ βλέπουμε να μην γίνεται καν καταγραφή των περσινών ανορθογραφιών και να προχωράμε στα επόμενα σχέδια.

Δεν υπάρχει πιο σημαντικό πράγμα από το να βρίσκονται προπονητές, που γνωρίζουν πως να μεταδώσουν τις γνώσεις και τις εμπειρίες σε μικρά παιδιά. Χάθηκε μία ολόκληρη σεζόν και φαίνεται πως τα λάθη ή οι δικαιολογίες για αξιολόγηση συνεχίζονται.

Μας νοιάζει ποια χώρα θ’ αντιγράψουμε;

Ο Βαγγέλης Λιόλιος στις πρώτες τους δηλώσεις ως πρόεδρος, είχε παραδεχτεί πως το πλάνο των μικρών εθνικών ομάδων, είναι να δουλέψουν στα πρότυπα της ιταλικής σχολής μπάσκετ. Φέτος ο Τσαρτσαρής είπε δημόσια, πως τελικά το ισπανικό μοντέλο ταιριάζει στα «θέλω» της ΕΟΚ και τη γενική εποπτεία θα την έχει ο Δημήτρης Ιτούδης, όπως την είχε και ο πρωταθλητής Ευρώπης Σέρτζιο Σκαριόλο. Όλος ο κόσμος γνωρίζει πως ένας προπονητής Euroleague τέτοιου επιπέδου, δεν βρίσκει καλά καλά χρόνο να κάνει προπόνηση με τους αθλητές του, αλλά ο Ιτούδης με κάποιο μαγικό τρόπο, θα έχει την εποπτεία του αναπτυξιακού μπάσκετ. Ας μην αναφερθώ στο γεγονός, πως του χρόνου ίσως ακολουθήσουμε άλλη χώρα για το αναπτυξιακό μας πλάνο. Εδώ να ενημερώσουμε άπαντες πως ο Σκαριόλο τα τρία πρώτα χρόνια της θητείας του στην ισπανική ομοσπονδία, δεν βρισκόταν σε σύλλογο. Αφιέρωσε όλο το χρόνο του στην αναδιοργάνωση κι αξιολόγηση παικτών και προπονητών εμπράκτως, όχι στα λόγια.

Θέλει να μας πει ο Κώστας Τσαρτσαρής, πως τυχόν νέες αποτυχίες των μικρών εθνικών ομάδων, θα τις χρεωθεί ο κόουτς Ιτούδης; Επιπλέον σαν υπεύθυνος του αναπτυξιακού, δεν μας ενημέρωσε για τη φετινή πορεία της γαλανόλευκης στις μικρές ηλικίες. Αν εξαιρέσουμε την εθνική Παίδων (ο Βαγγέλης Ζιάγκος ορθά «πάτησε» στη δουλειά των προκατόχων του και την εξέλιξε), οι υπόλοιπες αποτέλεσαν φτωχούς συγγενείς στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Ποιος θα πάρει ευθύνη για την ανυπαρξία και κωλυσιεργία σε όλα τα επίπεδα στην αναπτυξιακή διαδικασία; Πιθανότατα κάνεις, αφού όπως φαίνεται δεν θ’ αλλάξουν πολλά πράγματα. Εδώ να συμπληρώσουμε πως ο κορωνοϊός σίγουρα άφησε τα παιδιά πίσω, όμως σε άλλες χώρες διοργανώθηκαν καμπ διάρκειας 15 ημερών σε σχήμα φούσκας. Φρόνιμο είναι να μην χρησιμοποιηθεί ξανά το άλλοθι της πανδημίας, αφού πρώην ομοσπονδιακοί προπονητές, φρόντιζαν να κάνουν κάποιες προπονήσεις, ώστε να μην μείνουν πολύ πίσω οι νεαροί αθλητές

Τέλος για να το κλείσουμε περιμένουμε τον πρόεδρο της ΕΟΚ Βαγγέλη Λιόλιο ή έστω από κάποιον ψηλά ιστάμενο, να μας μιλήσει για τα πεπραγμένα της περσινής σεζόν σε όλα τα επίπεδα. Αυτό θα συνέβαινε μετά το Eurobasket, όπου όλοι περιμέναμε μετάλλιο, όμως η πέμπτη θέση δεν έφερε σε κανέναν χαμόγελα.

ΥΓ. Τo Rising Star δεν νομίζω πως ωφελεί τις ομάδες ή τα παιδιά. Τα κριτήρια συμμετοχής είναι παράδοξα και περίεργα. Είτε έλαβαν μέρος σωματεία με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, χωρίς να έχουν ακαδημίες, είτε ομάδες που απλά οικοδομούσαν ρόστερ για τη διοργάνωση. Η αξιοκρατία σίγουρα δεν είναι παρούσα στο συγκεκριμένο τουρνουά και το ίδιο αναμένεται να συμβεί και φέτος.

ΥΓ2. Τα ερασιτεχνικά σωματεία εκπέμπουν SOS, αφού οικονομικά αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα. Θυμίζω πως η διοίκηση της ομοσπονδίας, είχε υποσχεθεί να πάρει πολλά από τα βάρη (οικονομικής φύσεως) κάτω από την σκεπή της, όμως κάτι τέτοιο δεν βλέπουμε να γίνεται πραγματικότητα.