Μάλλον θέλει να γίνει Λουτσέσκου ο Αντρέα Τρινκιέρι, ο οποίος έιπε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα στο Podcast “Open Court”, στο κανάλι της Μπάγερν Μονάχου

Ο κόουτς Τρινκιέρι σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση ανέλυσε την πορεία της Μπάγερν και εξήγησε γιατί κατά τη γνώμη του το σύνολό του… κέρδισε την Αρμάνι.

Για την ακρίβεια, ο Τρινκιέρι είπε αρχικά για την πορεία του κλαμπ μέσα στη σεζόν: «Γνωρίζω ποιες ήταν οι προτεραιότητές μου και δεν πού ήθελα να φτάσουμε, αλλά δεν ήξερα πώς θα τα καταφέρουμε. Κάθε μέρα ήταν μια νέα διαδικασία, ήθελα να εξελίξω τους παίκτες και την ομάδα. Το ταμπλό του σκορ θα ερχόταν.

Δεν θα έλεγα πως η πορεία μας αποτέλεσε έκπληξη. Ένιωθα πως μπορούμε να καταφέρουμε κάτι. Η απόσταση με τις υπόλοιπες ομάδες ήταν μικρή. Έπρεπε πολλά πράγματα να γίνουν με συγκεκριμένο τρόπο, για να πετύχουμε. Είχαμε τις πιθανότητες. Μέσα στη σεζόν βιώσαμε διαφορετικές περιόδους.

Αρχίσαμε με τη φράση: “Wow, μπορούμε να παίξουμε”. Μετά το βασικό σημείο συζήτησης ήταν το: “Μην μας ξυπνάτε”. Στη συνέχεια, όμως, ύστερα από πολλούς αγώνες, ξυπνήσαμε και έπρεπε να διατηρήσουμε αυτό το επίπεδο. Ήταν μια διαφορετική πρόκληση, μια διαφορετική λίγκα. Αρχικά ίσως προκαλέσαμε έκπληξη σε κάποιες ομάδες, όμως μετά έπρεπε να φτιάξουμε τη δική μας νοοτροπία. Το αρχικό “σοκ” πέρασε, έπρεπε να επιβιώσουμε. Φτάσαμε πολύ κοντά, αντιμετωπίσαμε την πίεση και βιώσαμε την πραγματικότητα», για να φτάσει και στο κομμάτι των πλέι οφ και να δηλώσει:

«Μετά πήγαμε στα πλέι οφ. Το πρώτο ματς, που χάσαμε, θα μπορούσε να “σκοτώσει” κάθε ομάδα στον κόσμο. Η μεγαλύτερη επιτυχία ήταν ότι έπειτα από αυτή την ήττα, φτάσαμε τη σειρά στο Game 5. Στην ουσία, το κερδίσαμε το παιχνίδι. Μόνο σε μια φάση δεν αντιδράσαμε σωστά. Αυτό συμβαίνει, είμαστε άνθρωποι.

Στο δεύτερο ματς δεν ήμασταν εξίσου καλοί, αλλά παλέψαμε και πάλι. Συνήθως σε τέτοιες καταστάσεις στο Game 2 χάνεις με 30 πόντους. Αν δείτε την ιστορία, θα το καταλάβετε. Κατά την άποψή μου, πήραμε τη σειρά με 3-1.

Όμως, είναι κάτι διαφορετικό. Πρέπει να καταλάβω πόσο μεγάλη ήταν η προσπάθειά μας, με δύο “κάρτες” εκτός ρόστερ, ενώ η δύναμη της Αρμάνι ήταν στις δικές της… κάρτες».