Αυτό που κάποτε έμοιαζε με «γη της επαγγελίας», ένα απλησίαστο όνειρο για κάθε Ευρωπαίο καλαθοσφαιριστή και που απλώς θα αρκούνταν στο να συμμετέχει εκεί είναι πλέον το… βασίλειό του!

Τα playoffs της κορυφαίας μπασκετικής λίγκας ξεκίνησαν και τα «42 θαύματα» του Λούκα Ντόνσιτς μαρτυρούν πως οι Ευρωπαίοι είναι οι μεγάλοι σταρ στο NBA.

Του Καλλιτσάρη Ιωάννη

Πέρασαν 35 χρόνια από τότε που ο Γκεόργκι Γκλούσκοφ από τη Βουλγαρία έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος που πέρασε τον Ατλαντικό και για χάρη των Φίνιξ Σανς αγωνίστικε στο NBA. Μπορεί να μη στέριωσε στο NBA αλλά ήταν ο άνθρωπος που άνοιξε το δρόμο για τον Ντίβατς, τον Πέτροβιτς, τον Σαμπόνις, τον Γκασόλ, τον Αντετοκούμπο και τον Ντόνσιτς. Στα πολύ μακρινά 80s, που μπασκετικά απέχουν έτη φωτός από το σήμερα, οι κορυφαίοι παίκτες της γηραιάς ηπείρου αρκούνταν απλά και μόνο στο να αποδείξουν ότι μπορούν να τα καταφέρουν.
Μετά από ένα πέρασμα βασανιστήριο από το Πόρτλαντ, ο Ντράζεν Πέτροβιτς ο οποίος αποτελεί μέχρι και σήμερα ίσως ότι καλύτερο έχει δει το μπάσκετ στην Ευρώπη, βρήκε την… Ιθάκη του στο Νιου Τζέρσεϊ. Τα εντυπωσιακά στατιστικά και η είσοδος στα playoffs αποτέλεσαν τη μέγιστη επιβράβευση για αυτό το θρύλο, ακόμα και αν απείχε πολύ από τελικούς, τρόπαια και MVP στο NBA. Και πως γίνεται αυτός ο υπερπαίκτης να μην πανηγύρισε τίποτα περισσότερο και να θεωρήθηκε πως «έπιασε ταβάνι»;

Οι τρομεροί Γιουγκοσλάβοι, Σοβιετικοί, Έλληνες κλπ της δεκαετίας του 80 και του 90 έμοιαζαν από άλλο πλανήτη στη ευρωπαϊκές διοργανώσεις και ακόμα και σήμερα θεωρούνται απλησίαστα «τοτέμ», όσο και αν οι συγκρίσεις είναι άδικες και άνισες. Τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο η μετάβαση από Ευρώπη προς NBA είναι απόλυτα εφικτή αλλά μάλιστα έχει αλλάξει τις ισορροπίες καθώς Αντετοκούμπο, Γκομπέρ, Γιόκιτς και παλιότερα Γκασόλ, Πάρκερ, Νοβίτσκι και άλλοι ήταν μόνιμα είτε στην καλύτερη πεντάδα της σεζόν είτε καλύτεροι αμυντικοί είτε στη χειρότερη All Star. Και αν πριν από 4-5 χρόνια όλες οι συγκρίσεις για τους καλύτερους rookie και τους πιο ελπιδοφόρους NBAers γινόταν ανάμεσα σε Γιάννη Αντετοκούμπο και Πορζίγκινς οι τραυματισμοί άφησαν πίσω τον Λετονό και πλέον έβαλαν στην «καρέκλα» του τον συμπαίκτη του στο Ντάλας, Λούκα Ντόνσιτς.

Το πέρασμα των χρόνων μίκρυνε την απόσταση Ευρώπης-Αμερικής και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το «πάντρεμα» της μπασκετικής αλητείας και οξυδέρκειας των Ευρωπαίων, και κυρίως των Βαλκάνιων, με τον υπέρτατο επαγγελματισμό και την τεχνογνωσία των Αμερικάνων. Σαφώς αυτό ισχύει και για τους πολύ ταλαντούχους Αφρικανούς, Ασιάτες, Αυστραλούς κλπ οι οποίοι παιρνούν κατά κύματα πλέον τα… σύνορα του NBA.

Ωστόσο, το DNA των Γιουγκοσλάβων αποδεικνύεται διαχρονικά ασυναγώνιστο και αυτό φαίνεται και στην περίπτωση Ντόνσιτς. Ένα ατόφιο ταλέντο που, αν και μόλις μπήκε στην τρίτη δεκαετία της ζωής του, τον χορτάσαμε στα ευρωπαϊκά παρκέ, δουλεύτηκε όσο καλύτερα γινόταν στη Ρεάλ Μαδρίτης από πολύ μικρή ηλικία και μοιάζει έτοιμος να κατακτήσει τον κόσμο, συμπαρασέρνοντας και τον έταιρο ανατέλλοντα αστέρα, τον Πορζίγκινς.

Τα χρόνια που έρχονται θα εκλείψουν οι τιτανομαχίες και συγκρίσεις μεταξύ Λεμπρον Τζέιμς, Κόμπε Μπράιαντ, Ντουέιν Γουέιντ, Στεφ Κάρι και όσων είχαμε ως απόλυτους σταρ τα περασμένα χρόνια. Οι μεγάλοι σταρ της δεκαετίας που ξεκίνησε και που θα γράψουν ιστορία θα είναι Αντετοκούμπο και Ντόνσιτς, περιτριγυρισμένοι από Ρούμπιο, Μπογκντάνοβιτς, Πορζίγκινς και άλλους τέτοιου είδους Ευρωπαίους. Το παιχνίδι αλλάζει χρόνο με το χρόνο και όλα αυτά που αποτελούσαν «μυστική συνταγή» για τους Αμερικάνους έχουν μοιραστεί σε όλο τον πλανήτη κάνοντας το NBA ακόμα πιο πολυπολυτισμικό, προσιτό και σαφώς πιο θεαματικό.

Όταν ξεκινάνε τα playoffs δεν υπάρχουν πια φαβορί και αυτό αποδεικνύεται κάθε χρόνο, όπως και φέτος. Οι εντυπωσιακές (αλλά και ουσιαστικές και αποτελεσματικές) εμφανίσεις του Ντόνσιτς σε συνδυασμό με το πολύ όμορφο παιχνίδι των Ντάλας Μάβερικς ίσως και να δημιουργεί προσδοκίες που να θυμίζουν εποχή Ντίρκ Νοβίτσκι. Άλλωστε ο Γερμανός, μαζί με τον Τόνι Πάρκερ αποτελούν τις κορυφαίες ευρωπαϊκές παρουσίες στη λίγκα. Η αύρα του Νοβίτσκι, όμως, η οποία διαχέεται στο Ντάλας ακόμα και μετά την απόσυρσή του αποτελεί τη μεγαλύτερη έμπνευση για τον νεαρό Λούκα που έχει όλα τα φώτα ώστε να γίνει ο νέος αγαπημένος της πόλης.

Πηγή