Ο Παναθηναϊκός είναι φτιαγμένος για ντέρμπι με τον Μπόλονι στον πάγκο και το επιβεβαίωσε για πολλοστή φορά, δεύτερη σερί με τον ΠΑΟΚ, για να επικρατήσει με 3-0 και να παραμείνει σε τροχιά Ευρώπης.

Το στραπάτσο στην Τρίπολη ξεχάστηκε γρήγορα από τους παίκτες του Ρουμάνου τεχνικού, που συνέχισαν από εκεί που το άφησαν στην τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου με τον ίδιο αντίπαλο και στο ίδιο γήπεδο.

Αν εξαιρέσουμε το πρώτο τέταρτο, οι “πράσινοι” ήταν καλύτεροι σε όλο το υπόλοιπο πρώτο μέρος, και ας μην το μετέφραζαν σε τελικές. Είναι πλέον κάτι σύνηθες, που δεν σου προκαλεί έκπληξη.

Μία φάση χρειάστηκε ο Μακέντα, όπως και τότε, για να δείξει τον δρόμο στην ομάδα του, με ακόμα μία εκπληκτική συνεργασία με τον Χατζηγιοβάνη.

Ο Έλληνας επιθετικός αξίζει πάλι τα συγχαρητήρια για αυτή τη σέντρα. Προσωπικά, δυσαρεστήθηκα όταν είδε πως ξεκινάει, αλλά με διέψευσε όπως και σε εκείνο το ματς. Πάλι δεν έκανε κάτι φανταζί αλλά συμμετείχε όσο μπορούσε και πάλευε, βοηθώντας πολύ και αμυντικά.

Για τον Ιταλό τι άλλο να πούμε πια. Τέσσερα πλέον τα γκολ του στα τελευταία πέντε παιχνίδια, που εξελίσσεται σε καθοριστικός παράγοντας ενόψει της συνέχειας. Είναι ένας άκρως ποιοτικός φορ που θα σου κάνει γκολ την μισή φάση.

Είναι ο επιθετικός που ταιριάζει στην τακτική του Μπόλονι. Είναι πάντα στην σωστή θέση για να υποδεχθεί την μπάλα και ποτέ δεν σκέφτεται για να εκτελέσει.

Πολλά λόγια το παιχνίδι δεν αξίζει να πούμε. Το ίδιο έργο το έχουμε δει πολλές φορές. Ο Παναθηναϊκός βρήκε το γκολ στην πρώτη του τελική, έκατσε πίσω και χτύπησε με στημένα και αντεπιθέσεις.

Το τελικό 3-0 είναι πολύ βαρύ αλλά φανερώνει τα προβλήματα του ΠΑΟΚ στην άμυνα, που εγώ θα σταθώ στην επιθετική του εικόνα. Δεν είναι δυνατόν να έχεις τόση ώρα την μπάλα και να έχεις να δείξεις στο τέλος μόνο μία κλασσική ευκαιρία. Αυτή του Κρέσπο.

Η χαρά για την τριάρα επί της ΑΕΚ κράτησε λίγο, γιατί εκεί περισσότερο χάρισε τα γκολ η “Ένωση” παρά τα έφτιαξε ο “Δικέφαλος του Βορρά”. Κράτησε λίγο και το βαθμολογικό πλεονέκτημα που πήρε, και τον ξαναβάζει σε συζητήσεις για ευρωπαϊκή έξοδο.

Επανερχόμενοι στον Παναθηναϊκό, που έχει την τιμητική του δικαίως, εδώ γράφαμε πως ο Μπόλονι δεν κάνει για έναν τέτοιο σύλλογο, αλλά στα πλέι οφ είναι ο κατάλληλος άνθρωπος.

Η συγκομιδή στα ντέρμπι είναι ονειρική. Η εικόνα μπορεί να μην είναι, ή μάλλον σίγουρα δεν είναι, αλλά ποιος νοιάζεται. Ο μοναδικός στόχος είναι η τετράδα και όλα θυσιάζονται στον βωμό του.

Ο Ρουμάνος έκανε πολύ καλά που έκλεισε την ομάδα, βλέποντας την επιθετική αφλογιστία του ΠΑΟΚ αλλά και τα κενά που άφηνε πίσω. Το είχε δει και στο ματς της 14ης Μαρτίου, το έκανε και σήμερα.

Όχι πως έχει και άλλους τρόπους να παρατάσσει την ομάδα του, αλλά σήμερα ο Παναθηναϊκός το χρειαζόταν. Και θα το χρειαστεί στη δύσκολη συνέχεια που ακολουθούν πολλά ντέρμπι, αρχής γενομένης με τον Ολυμπιακό.

Το έχει κάνει πάλι στην Λεωφόρο, οπότε δεν βρίσκω τον λόγο να μην το ξανακάνει. Προέχει να δούμε τι θα γίνει στο ντέρμπι μεταξύ ΑΕΚ και Ολυμπιακού, που φυσικά βολεύει η νίκη του δεύτερου, για να παραμείνει 4ος μετά το πέρας της 2ης αγωνιστικής των πλέι οφ.

ΥΓ. Μία ειδική μνεία αξίζει στον Μολό, που είναι ο πιο σημαντικός παίκτης στην ομάδα, και ας μην προσφέρει γκολ και ασίστ. Κάνει όλα τα υπόλοιπα και το κάνει με πάθος. Ας ελπίσουμε να μην έχει κάτι σοβαρό και να τον δούμε πάλι να τρελαίνεται την άλλη εβδομάδα.

ΥΓ1. Αυτός ο Πασχαλάκης γιατί αξίζει να παίζει ακόμα σε μια ομάδα όπως ο ΠΑΟΚ; Κλάσεις ανώτερος ο Ζίβκοβιτς, που είχε απλά κάποιες ατυχίες. Ακόμα δύο γκολ που χάρισε ο Έλληνας κίπερ.

ΥΓ2. Αχ ρε Μπόλονι, πόσο έχεις βαλθείς να μας τρελάνεις. Τρεις τελικές με ισάριθμα γκολ; Συνέχισε έτσι, αλλά μέχρι εκεί. Η επόμενη σεζόν θα είναι τελείως διαφορετική και χρειάζεται άλλος άνθρωπος.