Ο λόγος και ο ντόρος γύρω από τις εκλογές της Ελληνικής Ομοσπονδίας Μπάσκετ είναι τεράστιος και όχι άδικα αφού το πρώτο ντόμινο έριξε ο Υφυπουργός Αθλητισμού περίπου ένα χρόνο πριν.

Ο Νέος Αθλητικός Νόμος που είχε προλογίσει ο κ. Αυγενάκης ήταν το έναυσμα για τις πρώτες αντιδράσεις στο χώρο. Μετά ο καιρός πέρασε και άρχισαν να φανερώνονται και τα ονόματα των υποψηφίων. Άλλο κεφάλαιο αυτό, το οποίο προκάλεσε αντιφατικές αντιδράσεις από τον κόσμο του μπάσκετ.

Και για να μην μακρηγορούμε, φτάνουμε στο σήμερα, όπου η νέα απόφαση της υπάρχουσας διοίκησης προκάλεσε και… τρίτο κύμα στην “κρουσμάτων” από αντιδράσεις. Το θέμα όμως είναι το εξής. Ο καθένας από τη δική του οπτική έχει τα δίκια του. Ωστόσο, την μόνη οπτική που κανείς δεν λαμβάνει υπόψιν του, δεν προβάλει και δεν ακούει είναι αυτή των σωματείων! Στο κάτω-κάτω της γραφής, τα ερασιτεχνικά σωματεία είναι το κύριο σώμα των ψηφοφόρων και η φωνή τους είναι απαραίτητο να ακουστεί!

Αυτό λοιπόν που έπεσε σήμερα στην αντίληψή μας, είναι πως πολλοί πρόεδροι ερασιτεχνικών σωματείων έχουν έντονους προβληματισμούς που θα ήταν/είναι πολύ χρήσιμο και ωφέλιμο να φτάσουν στον κ. Αυγενάκη, για ν’ ακουστούν οι σκέψεις και τα ερωτηματικά για το αύριο του ελληνικού μπάσκετ.

Οι εκλογές της ΕΟΚ θα διεξαχθούνε δύο μήνες κι εμείς οφείλουμε ν’ αποτυπώσουμε, όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία. Καλώς ή κακώς έχουμε ακούσει αρκετά “πυρά” μεταξύ υποψηφίων, θέση δεν θα πάρουμε υπέρ κανενός, ΣΚΟΠΟΣ είναι να ακούσουμε και τους ψηφοφόρους τους! Ακόμη και η γνώμη του ενός στη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ μετράει ή τουλάχιστον έτσι χρειάζεται!

Διαβάστε παρακάτω μερικές ιδέες-σκέψεις και προβληματισμούς, που παραθέτουν πρόεδροι ερασιτεχνικών σωματείων.

“Οι νομοθετικές πρωτοβουλίες του Λευτέρη Αυγενάκη έδωσαν τη δυνατότητα στη νέα γενιά να τολμήσει να θέσει υποψηφιότητα για την διοίκηση των ομοσπονδιών πράγμα που μέχρι τώρα φάνταζε αδύνατον για ανθρώπους κάτω των 60 ετών. Αυτό όμως είναι ένα θετικό σημείο. Αναλύοντας τη βάση των ρυθμίσεων υπάρχουν κάποιες ανησυχίες που προκύπτουν από τις νομοθετικές πρωτοβουλίες”.

Δείτε μερικές απορίες που ξεκάθαρα θα εκφράσουν στο μέλλον πολλοί πρόεδροι ερασιτεχνικών σωματείων:

“Α) Πως θα διασφαλιστεί τώρα και στο μέλλον ότι κανένας υποψήφιος δεν θα εκμεταλλευτεί την θεσμική του ιδιότητα και την επιρροή που έχει η θέση του προέδρου της ΕΟΚ για να βοηθήσει την δική του εταιρεία εις βάρος των άλλων ΚΑΕ ή εις βάρος αθλητών άλλων ΚΑΕ προωθώντας τους δικούς του αθλητές στις εθνικές ομάδες; Καλή τη πίστη οι υποψήφιοι δεν θα το κάνουν και θα βάλουν πάνω απ’ όλα το συμφέρον του αθλήματος! Ποτέ όμως δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τίποτα”.

“Β) Για πολλές Δεκαετίες το αθλητικό κίνημα και η πολιτεία συμφωνούσαν ότι για να συμμετέχουν οι αθλητές στη διοίκηση των ομοσπονδιών πρέπει να έχουν τα ίδια προσόντα με όλους τους υπόλοιπους Έλληνες. Με τις καινούργιες νομοθετικές πρωτοβουλίες αυτό άλλαξε και γεννιέται το εξής ερώτημα: Μπορεί ένας αθλητής μεγάλων επιδόσεων να είναι υποψήφιος για πρόεδρος χωρίς να έχει καμία εμπειρία από διοίκηση εκμεταλλευόμενος μόνο την αναγνωσιμότητα του; Αν ένας Διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών ο οποίος βραβεύθηκε με το Νόμπελ Χημείας μπορεί να συμμετέχει στις Πρυτανικές εκλογές χωρίς να έχει γίνει πρώτα μέλος ΔΕΠ του Πανεπιστημίου; Δεν θα ήταν αδιανόητο για την ακαδημαϊκή κοινότητα ένας αναγνωρισμένος διεθνώς επιστήμονας να ζητάει να διοικήσει ένα Ίδρυμα στο οποίο δεν διδάσκει;

Γ) “Πλέον υπάρχει το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι με την συμμετοχή των σωματείων σε ένα μητρώο που δημιουργήθηκε πρόσφατα. Αυτό το μητρώο ζητάει εκτός πολλών άλλων γραφειοκρατικών διαδικασιών την άριστη φορολογική και ασφαλιστική συμπεριφορά των σωματείων, προϋπόθεση λογικότατη για την κρατική χρηματοδότηση αλλά μερικώς παράλογη για την συμμετοχή στις εκλογές. Σωματεία αναγνωρισμένα από την ΓΓΑ με σπουδαία αθλητική δράση για δεκαετίες δεν έχουν δικαίωμα συμμετοχής στις εκλογές για γραφειοκρατικούς, ασφαλιστικούς και φορολογικούς λόγους! Είναι δυνατόν να αποκλείονται από μια τόσο σοβαρή απόφαση μικρά ή ακόμη και μεγάλα ιστορικά σωματεία με τέτοιου είδους κριτήρια; Είναι λογικό ένα σωματείο που μέλη του ΔΣ του είναι όλοι πρώτου βαθμού συγγενείς και λειτουργεί ως κεκαλυμμένη επιχείρηση, αλλά έχει όλα τα έγγραφα  του τακτοποιημένα να ψηφίζει άλλα να μην έχει δικαίωμα ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης ή 70 σωματεία ενεργά μέλη των ΕΟΚ-ΕΣΚΑ στην Αττική;

Σίγουρα ο ασκός του Αιόλου μόλις άνοιξε και τα μεγάλα “μποφόρ” ακόμα δεν έχουν φανεί. Οι επόμενοι δύο μήνες θα είναι κρίσιμοι, όπως και οι καιροί που διανύουμε. Αυτό που ευχόμαστε είναι το καλύτερο για το άθλημα, όχι μόνο του μπάσκετ αλλά για όλα. Η δημοσιογραφία παράλληλα, χρειάζεται να είναι η “φωνή” όλων, γιατί μόνο μέσα από την πολυφωνία ο διάλογος “γεννά καρπούς” ώριμους και όχι σάπιους.