Μου είναι δύσκολο να βάζει σε τάξη τις σκέψεις μου, όταν αγωνίζονται την ίδια μέρα οι αιώνιοι του ελληνικού μπάσκετ. Δυστυχώς τα συναισθήματα είναι ανάμικτα, όμως οφείλουμε να είμαστε όσο το δυνατόν πιο ψύχραιμοι και κυνικοί με τις δύο ελληνικές ομάδες.

Θα ξεκινήσω με τον θριαμβευτή της βραδιάς Παναθηναϊκό που κόντρα σε όλα τα προγνωστικά πήρε ενα διπλό ψυχολογίας κι αυτοπεποίθησης στο Μεντιολάνουμ Φόρουμ. Πριν γράψω οτιδήποτε, είναι αδύνατον να μην αναφερθώ στην υπεροψία της Αρμάνι Μιλάνο, την οποία πλήρωσε πολύ ακριβά. Έχω αναφερθεί στον κόουτς Μεσίνα και στο παρελθόν και σήμερα επαληθεύτηκα 100%. Ο Ιταλός έχει στα χέρια του ένα ρόστερ πανάκριβο, που δεν ξέρει πως να το διαχειριστεί. Είναι περιττό ν’αναφέρουμε ξανά, πως είναι υπερεκτιμημένος κι η ομάδα του παίζει στον αυτόματο πιλότο.

Αρκετά με τους Ιταλούς, αφού η βραδιά ανήκει στον Παναθηναϊκό, που για 20 λεπτά ήταν χάσμα ιδέσθαι ως επί το πλείστον. Άπαντες φοβηθήκαμε πως το 42-30, ήταν μία αφετηρία για να δούμε φαινόμενα… Αστρομπάλ. Ευτυχώς ο εγωϊσμός των παικτών μίλησε, ο καπετάνιος Βόβορας έβγαλε από το μυαλό του το αναγκαστικό ροτέισον κι αποφάσισε να ζήσει και να πεθάνει με εννέα στρατιώτες. Σοφή επιλογή θα την χαρακτήριζα και το μόνο φάουλ, ήταν η μη χρησιμοποίηση του πάντα θετικού Κασελάκη.

Ο Παναθηναϊκός είχε ΑΝΑΓΚΗ από ένα πόιντ γκαρντ, με δημιουργικές ικανότητες και οι Σέλβιν Μακ και Λευτέρης Μποχωρίδης υπηρέτησαν αυτό το σκοπό. Αμφότεροι στα πρώτα είκοσι λεπτά ήταν ωσεί παρόντες και οι επιθέσεις του τριφυλλιού ήταν για τ’άγρια θηρία. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στον Άαρον Ουάιτ, που κάνει τη βρώμικη δουλειά και τα δέκα ριμπάουντ είναι ενδεικτικά, γαρνιρισμένα με εννέα πόντους. Πολλοί κατηγορούν τον Σαντ-Ρος και το γεγονός πως μοιάζει μπερδεμένος με το ρόλο του. Ο Κουβανός δεν είναι καθαρός άσος και κάνει οτι μπορεί γιανα βοηθήσει το τριφύλλι. Απόψε έμοιαζε άτολμος επιθετικά, όμως στη λεγόμενη crunch time, έδωσε πολύτιμες λύσες στα μετόπισθεν, όπως και το σκιάχτρο ονόματι Παπαγιάννης. Η εξέλιξη του είναι αλματώδης και σήμερα παρέα με τον Μήτογλου, έκαναν φύλο και φτερό τους Ταρζέφσκι και Χάινς.

Πολλοί στέκονται στον Νέντοβιτς και τη δεδομένη ποιότητα του στην επίθεση. Ο αυθορμητισμός του και η άγνοια κινδύνου έχουν ωφελήσει τον Παναθηναϊκό, όμως ο Σέρβος πρέπει να γίνει πιο εγκεφαλικός. Στο πρώτο ημίχρονο έψαχνε εναγωνίως το σκοράρισμα, αδιαφορώντας για τα υπόλοιπα καθήκοντά του. Στη συνέχεια ηρέμησε, πήρε ανάσες και το κυριότερο άκουσε τις συμβουλές του προπονητικού τιμ. Το τρίποντο για το 75-73 και το alley oop με τον Παπαγιάννη για το 77-78, αποδεικνύουν τα παραπάνω. Για τον Παπαπέτρου δεν έχω να προσθέσω πολλά. Έχω την εντύπωση πως δεν παίρνει τα credits, που του αναλογούν. 0 26χρονος φόργουορντ έχει επωμιστεί πολλές ευθύνες και μέχρι στιγμής τα πηγαίνει περίφημα.

Ο Παναθηναϊκός για να βλέπουμε κατάματα την αλήθεια διακατέχεται από την ομορφιά του αναπάντεχου. Συντριβή από την Βιλμπερμπάν την Τρίτη το βράδυ, ανατροπή από το μείον 13 και διπλό μέσα στο Μεντιοάνουμ Φόρουμ, επί ενός συνόλου με το τριπλάσιο μπάτζετ. Αυτό θα είναι το story του Βόβορα και των παικτών του.

Η συνήθεια της ήττας

Για κάποιο λόγο ο Ολυμπιακός, όπως και την περασμένη βδομάδα, φάνηκε να συμβιβάζεται με την ήττα. Με την Μπασκόνια, έφταιγαν οι απουσίες, με την ΤΣΣΚΑ υπήρχε η δικαιολογία των ασθενών από Covid-19.

Με συγχωρείτε επειδή οι ερυθρόλευκοι είναι τεράστιο όνομα στη Euroleague, δεν θα χαϊδέψω αυτιά. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας μοιάζει μπερδεμένος με το ρόστερ του κι αυτό αποτυπώνεται στον αγωνιστικό χώρο.

Η συνύπαρξη του Κώστα Σλούκα και του Βασίλη Σπανούλη στην ίδια πεντάδα είναι ευλογία και κατάρα. Είναι οι μοναδικοί πόλοι δημιουργίας κι ατομικές εκτέλεσης από την περιφέρεια, όμως στην άλλη μεριά του παρκέ τα προβλήματα πολλαπλασιάζονται. Η απουσία του Χάρισον σίγουρα πονάει σε μεγάλο βαθμό τους Πειραιώτες, αφού είναι ο μοναδικός καθαρόαιμος σουτέρ στο ερυθρόλευκο δυναμικό. Οι Λαρεντζάκης και Μακίσικ, δεν ήταν ζεστοί, το ίδιο και ο Kill Bill, άρα η επιθετική λειψανδρία ήταν λίγο-πολύ φυσιολογική.

Στους ψηλούς τα πράγματα ήταν ακόμη χειρότερα. Ο Έλις ήταν αλλού γι’αλλού, ο Βεζένκοφ το ίδιο, άρα οι μόνοι που πάλεψαν ήταν οι Μάρτιν και Ζαν Σαρλ. Τον Γιώργο Πρίντεζη δεν τον βάζω στους διακριθέντες, αφού πήρε μπρος στην επίθεση, όταν είχε κριθεί το ματς.

Γενικότερα ο Ολυμπιακός δεν έχει ξεκάθαρους ρόλους και θεωρώ με την επιστροφή του Χάρισον, ίσως τα πράγματα γίνουν καλύτερα. Πάντως για να μην φαινόμαστε απαισιόδοξοι, αμυντικά ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχει βάλει την πινελιά του κι αναμένουμε την επιθετική έκρηξη των Πειραιωτών. Το πρόγραμμα με ταξίδια στη Βαρκελώνη και στο Βελιγράδι, είναι αδυσώπητο και πλέον η πίεση θα βαραίνει τις πλάτες της ελληνικής ομάδας. Το 5-6 δεν είναι ότι καλύτερο και μακάρι η ήττα να μην γίνει ρουτίνα για τον φετινό Ολυμπιακό, που έχει στόχους playoff.

ΥΓ. Ο Κώστας Σλούκας είναι ΒΑΡΟΜΕΤΡΟ. Όταν ανεβάσει την απόδοσή του, τότε θ’αλλάξει status όλος ο σύλλογος.

ΥΓ2. Ο Μάρκους Φόστερ είναι σκιά του εαυτού του. Οφείλει να καταλάβει πως δεν παίζει πια στη Χάποελ Χολόν, αλλά στον Παναθηναϊκό.

ΥΓ3. Η αγωνιστική εικόνα του Τζίτζι Ντατόμε ήταν αποκαρδιωτική. Ο Ιταλός έχει “αφήσει” εντελώς τον εαυτό του.

ΥΓ4. Η Άλμπα πήρε διπλό στη Λα Φοντέτα, επί της φορμαρισμένης Βαλένθια. Οι “νυχτερίδες” έριξαν κατοστάρα την Τρίτη το βράδυ στην Μπαρτσελόνα του Σάρας. Αυτός είναι ο θαυμαστός κόσμος της Euroleague.

ΥΓ5. Ο Μάικ Τζέιμς αυτή τη στιγμή είναι ο κορυφαίος γκαρντ της Γηραιάς Ηπείρου. Τα κάνει όλα και συμφέρει.