Ο Ολυμπιακός βρέθηκε μία ανάσα από το ζευγάρωμα των νικών του απέναντι στην πανίσχυρη Μπαρτσελόνα, όμως οι λεπτομέρειες και η απουσία ηρεμίας στον ερυθρόλευκο πάγκο, έγειραν την πλάστιγγα υπέρ της Μπαρτσελόνα.

Δεν μπορώ να γράψω κάτι αρνητικό για την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα στο δεύτερο ημίχρονο. Στο πρώτο εικοσάλεπτο ήταν σαν να έβλεπα τον χθεσινό Παναθηναϊκό. Δεν υπήρε ενέργεια, ιδέες και το σημαντικότερο τα hustle plays ήταν με τη μεριά των Ισπανών. Το 30-40 ήταν μία διαφορά που ήταν εύκολο ν’ανατραπεί, αρκεί να γίνονταν τρία πράγματα. Η θεωρητικά πιο αδύναμη ομάδα, όφειλε να πάρει τα ριμπάουντ, να δείξει τους χρυσοποίκιλτους αντιπάλους της, πως κατάπινε «φωτιές»  και με την προσωπικότητα παικτών τύπου Σπανούλη και Σλούκα, να πάρει το ροζ φύλο αγώνα.

Ο Ολυμπιακός έδωσε τα πάντα και του αξίζουν συγχαρητήρια για την προσπάθειά του. Οι ήττες από Ζάλγκιρις και Μιλάνο, πιθανότατα τον θέτουν εκτός οκτάδας της Euroleague, αν και πολλά έχουν δει τα μάτια μας. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας άργησε να βρει μία πεντάδα, ιδανική, αλλά όταν το έκανε όλα άλλαξαν. Ο Σακίλ Μακίσικ όταν έχει το τρίποντο, είναι μόνιμη απειλή, ενώ θα δώσω πολλά credits στον Γιαννούλη Λαρεντζάκη. Ο Έλληνας γκαρντ είναι ΠΑΝΤΑ εκεί κι επιμένω πως ο Τζένκινς ας παίζει λιγότερο. Είναι προτιμότερο ο Ολυμπιακός να κερδίσει ένα παίκτη, παρά να τον έχει μισοψημένο. Εδώ οφείλω να ομολογήσω πως οι Οκτάβιους Έλις και Χασάν Μάρτιν ήταν θετικότατοι απόψε κι αν οι διαιτητές (οι άνθρωποι σφύριζαν μόνο Μπαρτσελόνα στο τελευταίο δίλεπτο) άφηναν τον πρώτο να παίξει μέχρι το τέλος, ίσως οι Πειραιώτες να είχαν αποχωρήσει με το χαμόγελο στα χείλη από το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Η υπόθεση-οχτάδα έχει γίνει σχεδόν mission impossible για τους Πειραιώτες όμως μην τους ξεγράφετε. Υπάρχουν ακόμα πολλά παιχνίδια και το αμέσως επόμενο με τον αιώνιο αντίπαλο θα κρίνει πολλά. Αν ο Ολυμπιακός κερδίσει, συνεχίζει να ελπίζει, αν όμως ηττηθεί, τότε από μήνα Φεβρουάριο, η σεζόν θα έχει ολοκληρωθεί…

ΥΓ. Τρίτο συνεχόμενο ματς, που η μπάλα φεύγει από τα χέρια του Σλούκα. Η πνευματική κι αγωνιστική κόπωση κάνει μπαμ.

ΥΓ2. Απόρησα με το παρκάρισμα του Μακίσικ στο τέλος της αναμέτρησης. Τον κορυφαίο σου παίκτη (σήμερα), δεν τον αφήνεις να κρυώσει.

ΥΓ3. Ο Νικ Καλάθης νιώθει πολύ άνετα στη Μπαρτσελόνα. Πράττει τ’απολύτως απαραίτητα, κάνει τους συμπαίκτες του καλύτερους και ο Σάρας νιώθει σιγουριά για την ομάδα του.

ΥΓ4. Τα νεύρα δεν ωφελούν σε οριακές καταστάσεις. Ο coach «B» έχει χάσει τον έλεγχο εδώ και δεκαπέντε μέρες και το ξέσπασμα του, ήταν ενδεικτικό.

ΥΓ5. Η διαιτησία στη Euroleague γίνεται ολοένα και χειρότερη. Η διοίκηση της διοργάνωσης να φανταστώ κωφεύει…