Μετά από σχεδόν δύο χρόνια, βρεθήκαμε σε γήπεδο, όπου υπήρχε κόσμος, παλμός, ένταση και λίγα… καπνογόνα (στην Ελλάδα είμαστε). Το τρίτο Παύλος Γιαννακόπουλος μας έμαθε πολλά για τη δυναμικότητα των Παρτίζαν, Αναντολού Εφές, αλλά και για τον Παναθηναϊκό. Δεν αφήνω στην… απέξω την Ουλμ, όμως δύσκολα θα διαδραματίσει ρόλο στη γερμανική λίγκα ή στο Eurocup. Ο Λάκοβιτς έχει δημιουργήσει ένα σύνολο, που θα στηρίζεται στο τρίποντο και θα τρέχει στο τρανζίσιον.

Τώρα για τον Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο. Το ρόστερ του απαρτίζεται από φέρελπις Σέρβους, έναν εξαιρετικό πόιντ γκαρντ από το Ισραήλ (Γιαμ Μαντάρ) και δύο Αμερικανούς (Λεντέι, Πάντερ) με παραστάσεις από το Final Four της Euroleague. Στόχος για την Παρτίζαν είναι οι τίτλοι σε Αδριατική Λίγκα και Eurocup και ο προβιβασμός στη Euroleague. Αυτό έδειξε στο ματς με τον Παναθηναϊκό κι αυτό θα πράξει. Όσον αφορά την Αναντολού Εφές, είναι περιττό να γράψουμε κάτι για την ποιότητά της. Ναι έχασε τον Σανλί, αλλά πήρε τον υπερταλαντούχο Πετρούσεφ, που σίγουρα θα βγάλει μάτια. Ο Εργκίν Αταμάν έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στο δυναμικό του και στοχεύει στη δεύτερη Euroleague της καριέρας του, αλλά και του τουρκικού συλλόγου.

Σας κούρασα με τις ξένες ομάδες που ήρθαν να τιμήσουν τον σπουδαίο Παύλο Γιαννακόπουλο, πάμε στον Παναθηναϊκό του Δημήτρη Πρίφτη. Είναι ξεκάθαρο πως το επιθετικό ταλέντο, δεν βρίσκεται σε αφθονία στους πρωταθλητές Ελλάδος. Οι Πέρι, Μέικον, Νέντοβιτς και Παπαπέτρου, θα τραβήξουν τους πράσινους εκτελεστικό, ενώ στους ψηλούς ζητείται σταθερότητα. Ο Φλόιντ δεν είναι Όγκαστ, όμως πρέπει να φάει πολλά ψωμιά για να θεωρηθεί σέντερ επιπέδου Euroleague. Ο Έβανς σίγουρα δεν ενθουσιάζει, όμως τ’αθλητικά του προσόντα και η εμπειρία του, είναι βέβαιο πως θα φανούν χρήσιμα στους πράσινους. Για τον Κέντρικ Πέρι, δεν θα γράψω πολλά, ο καλός παίκτης δεν χρειάζεται περίοδο προσαρμογής και ο δυναμικός γκαρντ, θα βοηθήσει το τριφύλλι.

Το μεγάλο ερωτηματικό είναι ο Νεμάνια Νέντοβιτς, που έχασε ξανά τη μισή σεζόν. Αν κατορθώσει και μείνει υγιής, τότε ο ΠΑΟ θα γίνει μία ομάδα εξόχως ανταγωνιστική κι επικίνδυνη. Τώρα για τον Μέικον, ο τύπος δεν χρειάζεται συστάσεις. Όταν μάθει να κοντρολάρει τον εαυτό του, θα γίνει γκαρντ πρώτου επιπέδου. Μου έκανε εξαιρετική εντύπωση, η προσπάθεια του στην άμυνα. Ο Πρίφτης τον πιέζει στα μετόπισθεν, μέχρι τώρα ανταποκρίνεται, όμως η Euroleague θ’αποτυπώσει τη δουλειά ή όχι στην προπόνηση.

Ο Παναθηναϊκός θέλει δουλειά, υπομονή και στομάχι. Θα φάει πολλές σφαλιάρες, έχει το μικρότερο μπάτζετ στη Euroleague, όμως υπάρχει τεχνογνωσία, θέληση και το ΟΑΚΑ. Ο έκτος παίκτης είναι πίσω έστω κατά το ήμισι, οπότε σίγουρα θα πάρει κι αυτός κάποιες νίκες.

ΥΓ. Ο Οκάρο Ουάιτ είναι σπουδαίο εργαλείο, με όχι υψηλές περγαμηνές στην επίθεση. Ο Πρίφτης, δεν αγχώνεται για τις χαμηλές του επιδόσεις και τον περιμένει να δείξει την αξία του.