Παράλληλο σύμπαν. Έτος 2020. Ο Γιουσέφ Ελ Αραμπί βρίσκεται σε επιθετικό τέλμα για περίπου 60 ημέρες. Η αφλογιστία; Ολοφάνερη. Η κακή ψυχολογία; Έκδηλη σε κάθε τελείωμα, με αποκορύφωμα τον τελικό του Κυπέλλου κόντρα στην ΑΕΚ. Ο Μαροκινός διαβάζει τις παραπάνω αράδες, με το χθόνιο μειδίαμα να κάνει την εμφάνιση του στο πρόσωπο του, ως φυσικό επακόλουθο. Το προσπερνά.

Στο άκουσμα της κατάρτισης της ενδεκάδας της χθεσινής μάχης με την Ομόνοια, επανέρχεται. Η απουσία του από το βασικό σχήμα, το αποτυπώνει εκ νέου στο βλέμμα του, όχι φυσικά, λόγω περιφρόνησης προς την υπόσταση του συμπαίκτη και συνάμα αντίζηλου στην γραμμή κρούσης, Αχμέντ Χασάν, αλλά ως ένα υποτονικό χαμόγελο που έκρυβε το αίσθημα του “τώρα θα σας δείξω εγώ…”

Κανείς δεν μπορεί να ψέξει τον Πέδρο Μαρτίνς για την χθεσινοβραδινή του επιλογή με τον Αιγύπτιο. Στο επιθετικό, πάντα πηγαίνεις με την φόρμα. Ή για να είμαι πιο συγκεκριμένος, με την απουσία αυτής. Ο Μαροκινός μπομπέρ ωστόσο, απέδειξε για ακόμη μια φορά στο φιλοθεάμων κοινό, γιατί ανεξάρτητα της κατάστασης που βρίσκεται, δεν πρέπει να απουσιάζει από τα μεγάλα “ερυθρόλευκα” ραντεβού.

Το πλάνο της Κυπριακής ομάδας, γνωστό και απαράλλακτο. Καμία απολύτως διάθεση για παραγωγή επιθετικού ποδοσφαίρου, σφριγηλή αμυντική προσέγγιση με άμυνα σε χαμηλά μέτρα, η μπαγκέτα στον Παπουλή και άγιος ο Θεός. Το σύνολο του Νορβηγού τεχνικού ήξερε μέχρι που φτάνει το ταβάνι του και συνειδητοποιημένα πορεύτηκε με αυτό. Ίσως μάλιστα και να το ξεπέρασε. Πρόκριση με την Αραράτ στην παράταση. Τσεκ. Πρόκριση στην παράταση με την Λέγκια. Τσεκ. Παράταση με τον Ερυθρό Αστέρα. Τσεκ. Πρόκριση επί της σερβικής ομάδας στα πέναλτι. Τσεκ. Και όλα αυτά φυσικά χωρίς καμία διάθεση να επιτεθεί, όπως είναι ολοφάνερο τόσο από τα πρότερα αποτελέσματα, όσο και από την αναμέτρηση του “Καραϊσκάκης”.

Ο Πορτογάλος τεχνικός το παραδέχτηκε. Ο Ολυμπιακός δεν βρίσκεται στο επίπεδο της αξιοθαύμαστης φυσικής κατάστασης της προηγούμενης χρονιάς. Γεγονός που σημαίνει πως δεν μπορεί να βγάλει ακόμα στο γήπεδο την ένταση και ευνόητα την κυριαρχία που τον συντρόφευε στην διάρκεια της περσινής σεζόν.

Ομόνοια και Μπεργκ έβαλαν ένα γρίφο για δυνατούς λύτες στον ερυθρόλευκο οργανισμό, που ωστόσο εάν λειτουργούσε στα επίπεδα που έχει συνηθίσει, δεν θα ήταν και τόσο δυσθεώρητο το εμπόδιο.

Παρά την άποψη που μπορεί να επικρατεί, ο μεγαλύτερος game changer του Ολυμπιακού είναι ο Πέδρο Μαρτίνς. Ο Πορτογάλος έχει μια μοναδική ικανότητα να διαβάζει το παιχνίδι, να αντιμετωπίζει το σφάλμα στο σύστημα και προσέξτε, να μην φοβάται να επέμβει.

Ο Ολυμπιακός δεν μπορούσε να εκμεταλλευτεί την ταυτόχρονη παρουσία των Βαλμπουενά, Φορτούνη και να βάλει στο παιχνίδι τα δυο πλάγια μπακ. Ο Μασούρας δεν μπορούσε να πάρει την μπάλα στο τρέξιμο, η ομάδα του Πειραιά έδειχνε εγκλωβισμένη από μια πάντως ακίνδυνη ομάδα και κάπου εκεί έρχεται η θεϊκή παρέμβαση του Μαρτίνς. Ρίχνει στην μάχη τον… λατρεμένο λαγό απ΄το καπέλο, Ραντζέλοβιτς. Κάθετο παιχνίδι, έξυπνη ενέργεια από τον Σέρβο εξτρέμ, κερδισμένο πέναλτι που σήμανε την λύση του γόρδιου δεσμού.

Η επιλογή του Χασάν αποδείχτηκε και στην πράξη λάθος, καθώς τα χαρακτηριστικά του Αιγύπτιου επιθετικού δεν πληρούν τις απαιτήσεις του ερυθρόλευκου πλάνου, αλλά δείχνουν να ταιριάζουν περισσότερο σε αυτά των ειδικών συνθηκών, που ο Ολυμπιακός χρειάζεται κάτι έξτρα για να βρει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Ο Γιουσέφ Ελ Αραμπί, έβγαλε σε μόλις 30 λεπτά στον αγωνιστικό χώρο, όλα όσα δεν κατάφερε σε 60′ ο Αχμέντ Χασάν. Όχι δεν είναι το υπέροχο τέρμα του στο 92΄που εν πολλοίς σφραγίζει την υπόθεση πρόκριση, αυτό απλά είναι το κερασάκι στην τούρτα. Ο Μαροκινός μέτρησε 4 τελικές, οι τρεις εξ αυτών στην εστία, η μια έγινε γκολ, η άλλη που πέρασε εκτός ήταν κλασική, but wait, there’s more! Το παιχνίδι του γλύκανε επιθετικά τους ερυθρόλευκους καθώς η συμβολή του είναι κομβική και στο build up play.

Για να μην μακρολογώ, ο Πέδρο Μαρτίνς έχει βάλει πλέον τον δικό του Ολυμπιακό, σε ένα καλούπι που δύσκολα θα σπάσει. Τα νοκ άουτ ματς υπήρξαν για πολλά χρόνια τροχοπέδη στις προσπάθειες του συλλόγου, γεγονός που αποτελεί πλέον μια γλυκιά ανάμνηση. Χθες, συμπληρώθηκαν 17 αναμετρήσεις που πέρασαν δίχως ήττα στην προκριματική φάση και όπως όλα δείχνουν, έπεται συνέχεια. Το μόνο που πρέπει να γίνει είναι να αποδειχτεί σοβαρός στην ρεβάνς της Κύπρου, κόντρα σε μια ομάδα που παρά τον σεβασμό που τρέφω για αυτή, δεν μπορεί πλέον να υπηρετήσει τις απαιτήσεις του σύγχρονου ποδοσφαίρου.