Ο Παναθηναϊκός υπέγραψε την καταδίκη του και δώρισε το τελευταίο ευρωπαϊκό εισιτήριο στη χειρότερη ΑΕΚ των τελευταίων ετών (όπως έχουν γράψει πολλοί) και το ταμείο ξεκινάει ξανά νωρίς και πριν το τέλος των αγωνιστικών υποχρεώσεων.

Οι “πράσινοι” μπορεί φέτος να είχαν δικαίωμα να αγωνιστούν στην Ευρώπη, όμως ακόμα μία αναδόμηση από την διοίκηση έφερε το αποτέλεσμα που βλέπουμε τόσα χρόνια. Ολημερίς την έχτιζαν, το βράδυ γκρεμιζόταν, όπως λέει το γνωστό δημοτικό τραγούδι για το γιοφύρι της Άρτας.

Άλλη μία ωραία φράση που ταιριάζει γάντι είναι ότι το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Αυτή ταιριάζει απόλυτα με ότι συμβαίνει στον Παναθηναϊκό επί Γιάννη Αλαφούζου. Ευτυχώς, πολλά ελληνικά γνωμικά και παροιμίες μπορούν να παρομοιάσουν την κατάσταση που ζει ένα τόσο ιστορικό κλαμπ.

Κάθε ομάδα ξεκινάει από την διοίκηση και κλασικά αυτή θ’ακούσει το ανάθεμα και δικαίως. Η απομάκρυνση του Γιώργου Δώνη, ενός κατά τεκμήριου επιτυχημένου προπονητή στη θητεία του, που σε έφερε στην τέταρτη θέση, δεν άρεσε στον κύριο Αλαφούζο. Αν δεν υπήρχε το ban, τότε το “Τριφύλλι” θα έπαιζε φέτος Ευρώπη. Ο μεγαλομέτοχος της πράσινης ΠΑΕ όμως  αποφάσισε να τα διαλύσει όλα και να το πάρει πάλι από την αρχή, όπως έχει κάνει με κάθε Έλληνα προπονητή.

Ήρθε ο προπονητής των ακαδημιών της Ρεάλ Μαδρίτης, Ντάνι Πογιάτος, και το φιλαράκι του πρώην τεχνικού διευθυντή, Τσάβι Ρόκα. “Μαγευτήκαμε” από το υπερθέαμα των πρώτων αγωνιστικών και ευτυχώς αυτή η κωμωδία τελείωσε πρόωρα, αν και η ζημιά είχε γίνει.

Ήρθε ένας άνθρωπος που ήξερε τα ελληνικά δεδομένα, βέβαια αρκετά χρόνια πίσω, αλλά τέλος πάντων έλεγες ότι είναι προπονητής. Από την πρώτη ημέρα, είδες αλλαγές αλλά όχι και καμιά τρομερή διαφορά.

Ήρθαν και τα ντέρμπι, οι νίκες σε αυτά με αρκετή δόση τύχης και λες μήπως ο Παναθηναϊκός μπορεί να προλάβει ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο; Μπήκε στη διεκδίκηση, αλλά αυτό το αμυντικό ποδόσφαιρο το έμαθαν και στα πλέι οφ και να ήρθε η πανωλεθρία.

Όλοι γνωρίζουμε ότι το ρόστερ δεν είναι και το ιδανικό, αλλά δεν μπορείς να μην προσάψεις στον Μπόλονι ότι ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε στα πέντε από τα οχτώ ματς των πλέι οφ και κέρδισε μόνο ένα. Είναι απελπιστικό το νούμερο, όχι απλά κακό.

Το κακό έγινε και ετοιμαζόμαστε να μπούμε στη τέταρτη σεζόν όπου το “Τριφύλλι” δεν θα συμμετέχει στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και δη στο Europa Conference League που δημιουργήθηκε μπας και κάνουν κάτι αξιόλογο οι ελληνικές ομάδες.

Βέβαια, ότι και να γράψουμε, ότι και να πούμε, αν δεν αλλάξει κάτι στο ιδιοκτησιακό καθεστώς, όσες αυξήσεις μετοχικών κεφαλαίων και να γίνουν, όλα είναι άσκοπα. Γιατί ένας άλλος Δώνης, ένας άλλος Αναστασίου, ένας άλλος Ουζουνίδης θα χτίσουν ένα καλό σύνολο και ο κ. Αλαφούζος θα έρθει να το διαλύσει, στο βωμό του να φτιάξει κάτι καλύτερο. Βεβαια Και όπως έχει αποδειχθεί τα χρόνια που διοικεί, δεν το έχει καταφέρει ποτέ.

ΥΓ. Επειδή δεν αναφερθήκαμε καθόλου στο καθοριστικό ματς, ο αρνητικός πρωταγωνιστής ήταν ο Μακέντα. Χαμένη σπουδαία ευκαιρία πριν το 0-1, χαμένο πέναλτι στις καθυστερήσεις για την ισοφάριση.

ΥΓ1. Άγνωστο το τι συμβαίνει με τον Διούδη το τελευταίο δίμηνο. Πραγματικά αγνώριστος!

ΥΓ2. Ελάχιστα κράτησε η αύρα της Λεωφόρου και τις νίκες πλέον σε αυτή τις βρίσκεις δύσκολα.

ΥΓ3. Όσον αφορά για την ΑΕΚ, αρκέστηκε σε ένα ημίχρονο να κάθεται πίσω και να μην απειλείται ουσιαστικά, ενώ στο δεύτερο μπήκε πιο δυνατά και εκμεταλλεύθηκε ένα από τα πολλά λάθη. Αυτό γίνεται όταν έχεις κανονικό προπονητή που εμπνέει εμπιστοσύνη, σε ένα εξίσου κακό ρόστερ.