Ο Παναθηναϊκός τα έκανε μαντάρα στο Βελιγράδι και το τέλος του πρώτου γύρου, τον βρίσκει με ρεκόρ 5-11 στη Euroleague. Κακός απολογισμός κι απόψε, νομίζω η ήττα πονάει, αφού ο Ερυθρός Αστέρας, ήταν πληγωμένος με απουσίες και συνεχόμενες ήττες. Κυριολεκτικά τον ζωντάνεψε η ελληνική ομάδα κι αυτό οφείλεται στους παίκτες και στον κόουτς Βόβορα.

Μεγάλες φουρτούνες το καράβι και ο καπετάνιος έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Κουράστηκα να διαβάζω τις ίδιες ατάκες, ύστερα από ήττες. Χάσαμε το πρώτο ημίχρονο, δεν ήμασταν συγκεντρωμένοι στο πρώτο εικοσάλεπτο κι άλλα παρόμοια σχόλια. Δουλειά του προπονητικού σταφ, είναι να κρατάει τους αθλητές σ’εγρήγορση, ιδιαίτερα σε μία αναμέτρηση, όπου το διπλό είναι αυτοσκοπός. Σίγουρα η σεζόν είναι μεταβατική, όμως δεν υπάρχει δικαιολογία για τη σημερινή εικόνα. Πιστεύω ακράδαντα πως οι πράσινοι σήμερα δεν σεβάστηκαν τους εαυτούς τους και το πλήρωσαν πολύ ακριβά. Να ξεκαθαρίσω πως δεν με πειράζει καθόλου η αστοχία από την περιφέρεια (8/29 τριπ.), είτε τα 15 λάθη. Εκνευρίστηκα από το γεγονός, πως οι Σέρβοι ήθελαν παραπάνω τη νίκη από τους φιλοξενούμενους. Σε όλα τα hustle plays (αμερικανιά το ξέρω) για 30 λεπτά η ομάδα του Ράντονιτς έβγαινε κερδισμένη κι εκεί εντοπίζεται η μεγάλη αποτυχία του Παναθηναϊκού.

Η επίθεση ήταν αποκαρδιωτική και ομολογουμένως αυτό θα συνέβαινε κάποια στιγμή. Η αφλογιστία του Νεντοβιτς (2/10 τριπ.), κόστισε όπως και η αργοπορημένη αφύπνιση του Παπαπέτρου. Αμφότεροι είναι ότι πιο ποιοτικό υπάρχει στο πράσινο ρόστερ και δεν έχουν «δικαίωμα» στη χαλάρωση. Έτσι είναι χτισμένο το τριφύλλι, έτσι θα πορευτεί στο υπόλοιπο της σεζόν.

Δυστυχώς ο Ντίνος Μήτογλου αδυνατεί να σηκώσει κεφάλι. Ο Έλληνας ψηλός περνάει παρατεταμένη περίοδο ντεφορμαρίσματος και το χειρότερο όλων, είναι πως μοιάζει εκτός κλίματος ομάδας και αγώνων εδώ κι ένα μήνα. Ο Παναθηναϊκός έχει χτιστεί ώστε ο 24χρονος να είναι πρωταγωνιστής, όμως προς ώρας αυτό δε συμβαίνει.

Η ελληνική ομάδα έκανε ένα βήμα πίσω στη Σερβία και αδίκησε τον εαυτό της. Ο Παπαπέτρου είπε πως άπαντες πρέπει να κοιτάξουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη και ν’αναλάβουν τις ευθύνες τους. Η Euroleague είναι ένας μαραθώνιος, που δεν χαρίζει τίποτα σε κανέναν. Το τριφύλλι θα πάθει για να μάθει, όμως ξαναγράφω πρέπει όλοι να σεβαστούν τους εαυτούς τους.

ΥΓ. Μπράβο στον Λεωνίδα Κασελάκη. Σίγουρα δεν είναι ο κορυφαίος παίκτης του ΠΑΟ, όμως πάντα δίνει και την ψυχή του για το σύνολο.

ΥΓ2. Ο Λευτέρης Μποχωρίδης συνέχεια κλωτσάει ευκαιρίες. Οφείλει να βελτιωθεί αμυντικά, ώστε να κερδίσει χοντρά λεπτά στις αναμετρήσεις.

ΥΓ3. Ο Ολυμπιακός είχε τον Ουέηντ Μπόλντουιν, όμως δεν τον εκμεταλλεύτηκε σωστά, υποστηρίζουν πολλοί φίλοι του. Στην Μπάγερν ο Τρινκιέρι του έδωσε το ελεύθερο να κάνει το παιχνίδι του. Αυτή η πολυτέλεια τον μεταμόρφωσε και τον μετέτρεψε σε γκαρντ πρώτου επιπέδου. Όλα είναι θέμα ρόλου και ψυχολογίας.