Ο Ολυμπιακός έψαχνε ένα μικρό θαύμα για την πρόκριση στα playoff της Euroleague, όμως ύστερα από την άνευ όρων παράδοση στις ορέξεις της Φενέρμπαχτσ, όλα τελείωσαν. Η καλοκουρδισμένη μηχανή των Τούρκων, δουλεύει σε υψηλές στροφές και φαίνεται πως ο Κοκόσκοφ έχει περάσει τη φιλοσοφία του στους αθλητές.

Για τον Γιώργο Μπαρτζώκα δεν είμαι σίγουρος, τι προσπαθεί να πετύχει με το ροτέισον που πραγματοποιεί σε κάθε αναμέτρηση. Ξεκίνησε στην πεντάδα τον άχρωμο Τζένκις, συνέχισε με τον κοιμισμένο Χάρισον κι αμφότεροι τα έκαναν μαντάρα. Μηδέν εις το πηλικό σ’αντίθεση με τον πάντα έτοιμο Γιαννούλη Λαρεντζάκη, που στα 11:47 έδωσε τα πάντα στο παρκέ. Ο Έλληνας παίκτης με εννέα πόντους και μπόλικη βρώμικη δουλειά, δεν έχει την απόλυτη εμπιστοσύνη του προπονητικού σταφ.

Για το παιχνίδι, δεν υπάρχουν πολλά πράγματα να σχολιάσεις. Η Φενερμπαχτσέ ήρθε στον Πειραιά για το διπλό, το πήρε πιο εύκολα απ’ότι δείχνει το τελικό σκορ (71-76) κι ετοιμάζεται για την postseason της Euroleague. Οι παγκίτες των Τούρκων φώναζαν σε κάθε φάση του παιχνιδιού, ενώ στον πάγκο των Πειραιωτών επικρατούσε άκρα του τάφου σιωπή. Μεγάλη η διαφορά διάθεσης κι ενέργειας των δύο συλλόγων κι αυτό είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ να συμβαίνει στον Ολυμπιακό.

Φυσικά τα πράγματα για τους φιλοξενούμενους ήταν πολύ εύκολα από την αρχή μέχρι το τέλος, αφού έβρισκαν συνέχεια αφύλακτη διάβαση (ρακέτα) στο διάβα τους. Δεν θυμάμαι πόσα lay up εκτέλεσαν οι Τούρκοι, όμως ίσως και να έκαναν ρεκόρ τη φετινή χρονιά. Ο Ολυμπιακός είδε εγωϊσμό μόνο από τους Ζαν Σαρλ και Βεζένκοφ, ενώ ο Σλούκας δεν ήταν θετικός, αλλά ούτε κι αρνητικός. Αν ψάχνετε άλλους διακριθέντες, μην κάνετε τον κόπο δεν θα βρείτε. Κυνικά το παιχνίδι ήταν για δέκα-δεκαπέντε πόντους, όμως ας όψεται η χαλάρωση της Φενέρ στα τελευταία λεπτά.

Έχω την εντύπωση πως το διήμερο οι τουρκικές ομάδες, αποτύπωσαν τη διαφορά που έχουν από τους αιώνιους του ελληνικού μπάσκετ, που φέτος έκαναν 1-2 βήματα πίσω. Ο Παναθηναϊκός σαφώς κι έχει περισσότερα ελαφρυντικά, αφού ο Ολυμπιακός χτίστηκε για την οχτάδα. Λίγες αγωνιστικές έμειναν μόνο και για πρώτη φορά ύστερα από πάρα πολλά χρόνια, δεν θα έχουμε εκπροσώπηση στα playoff της Euroleague. Θα συνέβαινε κάποτε, όμως όπως και να το κάνουμε μας κακοφαίνεται.

ΥΓ. Ο Κώστας Κουφός δεν είναι για το επίπεδο της Euroleague. Δεν διαθέτει ούτε τ’αθλητικό πακέτο, ούτε την οξυδέρκεια για ν’ανταπεξέλθει σε τόσο υψηλού επιπέδου διοργάνωση.

ΥΓ2. Νομίζω πρέπει να πάρει χρόνο συμμετοχής και ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος. Σε μία σεζόν χαμένη, ας δούμε τι μπορεί να κάνει στα παιχνίδια.

ΥΓ3. Φοβερή φιγούρα ο Κάιλ Ο’ Κουίν. Ο τύπος μιλούσε με συμπαίκτες, διαιτητές κι αντιπάλους και το διασκέδαζε δεόντως.