Ο Ολυμπιακός είδε το χάρο με τα μάτια του, όμως στο τέλος πήρε το ροζ φύλο αγώνα κι έκανε το 1-0 στη σειρά των τελικών με τον Παναθηναϊκό. Οι φιναλίστ της Euroleague έχω την εντύπωση πως υποτίμησαν το παιχνίδι, αφού όπως και να το κάνουμε το 13-0 σερί επί του αιωνίου αντιπάλου, χαλαρώνει σώμα και μυαλό. Βάλτε στην εξίσωση πως το ψυχολογικό άδειασμα από την απώλεια του ευρωπαϊκού τίτλου είναι τέτοιο, που σίγουρα έχει επηρεάσει όλο τον ερυθρόλευκο οργανισμό.

Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα είδε τον Βεζένκοφ να κάνει ένα απίστευτο πρώτο δεκάλεπτο, τον Ουόκαπ να είναι βδέλλα πάνω στον Γκριγκόνις και τον Φαλ να δημιουργεί προβλήματα με φάουλ στους Παπαγιάννη και Γκουντάιτις. Ο Παναθηναϊκός από τη μεριά του, μπήκε φοβισμένος εκτελεστικά, όμως φαίνονταν στα μάτια παικτών και προπονητή, πως θα πουλούσαν ακριβά το τομάρι τους. Στα μάτια μου γιατί το ελληνικό μπάσκετ έχει τεράστια ανάγκη, να δει καινούργιους παίκτες στο προσκήνιο ήταν πολύ ενθαρρυντικό πως ο Π. Καλαϊτζάκης καταλαβαίνει το ρόλο του και μεγαλώνει μέσα στον σύλλογο. Πίεσε αποτελεσματικά τον Σλούκα, έβγαλε νεύρο και δεν είναι τυχαίο που ο Σερέλης τον έχει βγάλει μπροστά. Τα ίδια ισχύουν και για τον Μιχάλη Λούντζη, αν και ο ίδιος αν γίνει πιο προσεκτικός με τα φάουλ, τότε από τη σειρά των τελικών θα βγει καλύτερος και πιο έτοιμος για του… χρόνου.

Το τριφύλλι ήταν φανερό πως έπαιξε με την ψυχολογία του Ολυμπιακού, πίστεψε στο πλάνο του και μοιάζει βέβαιο πως θα δίνει το σουτ στους Ουόκαπ, Λαρεντζάκη και Μακίσικ, προκειμένου να προστατέψουν το ζωγραφιστό, ελέω Φαλ. Αυτή η τακτική μπορεί στο ΟΑΚΑ να μην αποδώσει, όμως με τον κόουτς Σερέλη υπάρχει μία στόχευση, ένα σχέδιο κι όχι ένα συνονθύλευμα, όπως συνέβαινε επί εποχής Ράντονιτς.

Ο Ολυμπιακός δεν θα πάρει το πρωτάθλημα, πιστεύοντας πως απλά είναι καλύτερος από τον Παναθηναϊκός. Στον πρωταθλητισμός οι τίτλοι δεν χαρίζονται, αλλά κερδίζονται κι έτσι οι δύο κολοσσοί του ευρωπαϊκού μπάσκετ, θα τα δώσουν όλα για την κούπα της Basket League.