Τώρα τι θα πρωτοσχολιάσουμε από τη νέα σφαλιάρα του Παναθηναϊκού; Σίγουρα μιλάμε για μία νέα ομάδα, έναν άπειρο κόουτς και μία διοίκηση, που τώρα μαθαίνει να κολυμπάει σε βαθιά νερά.

Για να μείνουμε στο άκρως αγωνιστικό του πράγματος, το τριφύλλι ήταν τόσο σοφτ, που ακόμα και οι παίκτες έμοιαζαν έκπληκτοι από την εικόνα τους. Η Βαλένθια σημείωσε χαλαρά 95 πόντους και αυτό που ήταν ανησυχητικό, ήταν η ευκολία που έβρισκε το δρόμο προς τ’αντίπαλο καλάθι. Μηδέν αλληλοκαλύψεις, μηδέν εγωϊσμός κι αυτό είναι ανεπίτρεπτο για ένα σύνολο, που τώρα περπατάει στα μεγάλα σαλόνια.

Για δεύτερο συνεχόμεο παιχνίδι, ο κόουτς Βόβορας έκανε περίεργα πράγματα. Πρώτο και πιο σημαντικό τα πέντε φάουλ του Λευτέρη Μποχωρίδη. Βλέπεις πως ο παίκτης σου είναι επιρρεπής στην παράβαση και τον κρατάς με τέσσερα φάουλ στο παρκέ, ενώ θέλει ακόμα 15 λεπτά για να λήξει ο αγώνας; Ο Έλληνας γκαρντ είναι ίσως ο σκεπτόμενος παίκτης στην περιφέρεια των πρωταθλητών Ελλάδος και ο προπονητής του δεν τον προστάτεψε.

Επιπλέον αδυνατώ να κατανοήσω για ποιο λόγο δεν παίζουν μαζί οι Παπαγιάννης και Μήτογλου. Οι δύο διεθνείς ψηλοί είναι ότι καλύτερο στην πράσινη front line και νομίζω είναι απαραίτητο να παίζουν παρέα στην ίδια πεντάδα κι όχι να εναλλάσσονται στο πέντε. Είναι νέα παιδιά, μπασκετικά ώριμα και μπορούν να παίζουν παραπάνω από 20 λεπτά. Ο κόουτς οφείλει να σταματήσει να κοιτάζει το ρολόι και να ξεκινήσει να χρησιμοποιεί τους καλύτερους παίκτες, που διαθέτει ή τους αντίστοιχους που βρίσκονται σε καλό βράδυ.

Τ’αρνητικά φυσικά και δεν σταματούν εδώ. Ο Σαντ-Ρος δεν είναι καθαρόαιμος άσος, όμως οι Μακ και Μποζωρίδης είναι. Θυμάστε μήπως με ποιον παίκτη ο ΠΑΟ έκανε διπλό στη Euroleague; Με τον πρώην αρχηγό του Άρη, ο οποιος ναι μεν είναι αδύνατος αμυντικά, όμως έχει κερδίσει (κατά την ταπεινή μου γνώμη) τη θέση είτε του βασικού, είτε του αναπληρωματικού πόιντ γκαρντ. Ο νεοφερμένος Αμερικανός απέδειξε πως του αξίζει χρόνος στον άσο κι έτσι η μετατόπιση του Κουβανού στο τρία πρέπει να θεωρείται λογική. Γιατί δεν έχει γίνει μέχρι τώρα; Άγνωστο!

Ίσως είμαι αυστηρός με τον Παναθηναϊκό, η μετά-Καλάθη εποχή είναι δύσκολη, όμως το τριφύλλι έχει έξι αστέρια στη φανέλα και πρέπει να τα τιμάει. Το συγκρότημα του Βόβορα απόψε έκανε 18 λάθη (τα περισσότερα αβίαστα) και το χειρότερο είναι πως δεν έδειξε, ότι θέλει το ματς περισσότερο από τις “νυχτερίδες”. Η επόμενη υποχρέωση είναι εξίσου ανταγωνιστική, αφού ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς περιμένει την ελληνική ομάδα, για να κάνει το δύο στα στα δύο (η Μπασκόνια επικράτησε άνετα της Φενέρ με 86-68). Αν δεν υπάρχει εξέλιξη στα μετόπισθεν τότε κλάφτα Χαράλαμπε θα είναι και η βραδιά της Πέμπτης. Ο Παναθηναϊκός είναι νέος, αθλητικός, όμως οφείλει να βρει τ’αγωνιστικό και ψυχολογικό ελιξήριο της νιότης του. Ένα σύνολο εθίζεται στις νίκες, αλλά το ίδιο εύκολα συνηθίζει και τις ήττες.

ΥΓ. Ο Κλέμεν Πρέπελιτς ήταν ο άνθρωπος που σκότωσε τον ΠΑΟ. Ο Σλοβένος είναι μεγάλο πιστόλι, όμως κανένας πράσινος, δεν του έκανε τη ζωή δύσκολη.

ΥΓ2. Καλή η υπεροχή στα ριμπάουντ, όμως αν δεν υπάρχει αντίκρισμα είναι δώρον, άδωρον.