Ο Ολυμπιακός εμφανίστηκε νωχελικός, χαλαρός και δίκαια γνώρισε την ήττα στην Πόλη από την μισή Φενερμπαχτσέ. Θα μου πείτε οι Τούρκοι τα έβαλαν όλα (δεκαπέντε τρίποντα), όμως ήταν φανερό, πως είχαν ανάγκη τη νίκη, ώστε να πάρουν ψυχολογία.

Μου φαινόταν από τη γλώσσα του σώματος, πως οι φιλοξενούμενοι, είχαν στο πίσω μέρος του μυαλού τους, πως και να μην πήγαιναν καλά τα πράγματα, δεν θα στενοχωρηθούν ιδιαίτερα. Μόνο ο Κώστας Σλούκας φάνηκε να το παλεύει μέχρι το τέλος, με λίγη βοήθεια από τους Πρίντεζη και Παπανικολάου. Οι υπόλοιποι παίκτες ήταν ήρεμοι σε βαθμό επικίνδυνο, σαφώς επηρεασμένοι από την περιπέτεια με τον κορωνοϊό, ενώ ο Ντόρσεϊ έκανε το ένα εύκολο λάθος μετά το άλλο. Ο ομογενής γκαρντ, ήταν επιπόλαιος, λίγο εγωιστής και δεν άξιζε ν’αγωνιστεί 30 ολόκληρα λεπτά. Βέβαια και ο Λρεντζάκης ήταν εκτός τόπου και χρόνου απόψε το βράδυ, ενώ ο τραυματισμός του Μακίσικ, πόνεσε σε μεγαλύτερο βαθμό, απ’ότι περίμεναν οι περισσότεροι.

Η ελληνική ομάδα αντιμετώπισε αυτή την αναμέτρηση λες και ήταν φιλικό προετοιμασίας κι αυτό η πληγωμένη Φενέρ το εκμεταλλεύτηκε, πηγαίνοντας σε όλες τις διεκδικήσεις πρώτη. Αν θέλουμε να μπούμε και σε περισσότερα προπονητικά κομμάτια, νομίζω η περιφερειακή εκτέλεση του Μπούκερ, εξουδετέρωσε τον Μουσταφά Φαλ, που δεν διαδραμάτισε κανένα ρόλο στο ματς.

Δεν του πάει ο Βόσπορος του Ολυμπιακού, η αποβολή του Γιώργου Μπαρτζώκα έπληξε την ομάδα στο δεύτερο ημίχρονο, ενώ ήταν φανερό πως δεν υπήρχε φυσική κατάσταση για κυνήγι στην άμυνα. Οι Πειραιώτες δεν έχουν άλλη αγωνιστική υποχρέωση αυτή τη βδομάδα στη Euroleague (αναβλήθηκε το ματς με τη Ζενίτ) και μέσω των προπονήσεων, θα κοιτάξουν να βρουν την απαιτούμενη ισορροπία, που είχαν πριν τα κρούσματα με τον Covid-19.

ΥΓ. Ανεξήγητο το DNP του Λιβιό Ζαν Σαρλ. Παίκτης που έχει την ικανότητα να δώσει ώθηση στα μετόπισθεν.

ΥΓ2. Το έχω ξαναγράψει η Φενέρ, αδικεί τον εαυτό της κατάφορα, όμως χωρίς Ντε Κολό και Βέσελι για τις επόμενες έξι βδομάδες, δεν προλαβαίνει το τρένο των playoff.