Γνωρίζω πως αυτός ο τίτλος σας ξύπνησε τραγούδια Θάνου Πετρέλη, όμως έχω την πεποίθηση, πως αυτή η πρόκριση, έτσι όπως ήρθε, έφτιαξε τους πάντες. Τους παίκτες, τους προπονητές τον κόσμο, αλλά και ολόκληρο το ελληνικό μπάσκετ.

Δεν είναι ώρα για μεμψιμοιρίες, ούτε για γκρίνιες, ας μείνουμε στο γεγονός πως η Ελλάδα είναι συνεπής στα κορυφαία μπασκετικά ραντεβού και θα προσπαθήσει να διακριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2023. Ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης είναι γεννημένος για να φοράει τη γαλανόλευκη φανέλα, είναι παίκτης που αγαπάει σαν τρελός το εθνόσημο και τον βλέπω να σταματάει από την εθνική στα 40 του. Απόψε το βράδυ τα έδωσε όλα στο παρκέ, ενώ το ίδιο συνεπής και είναι ο Καλάθης, που στα 33 του δεν υπολογίζει καμία κόπωση κι είναι πάντα εκεί. Τα ίδια ισχύουν και για τον Κώστα Παπανικολάου, που αγωνίστηκε 37 λεπτά, δίνοντας ότι έχει και δεν έχει από θέμα δυνάμεων. Βέβαια να δω σε τι κατάσταση θα είναι και οι τρεις με τις ομάδες τους, αφού η Euroleague δεν σταματάει ποτέ.

Όλοι οι παίκτες αξίζουν συγχαρητήρια και νομίζω πως αυτά τα παιχνίδια, είναι κι ένα μάθημα για τη γενιά, που θ’ αντικαταστήσει τους υπάρχοντες ηγέτες της Ελλάδας. Ο Μιχάλης Λούντζης τα έσπασε στην κυριολεξία στο ματς με τη Λετονία (0/5 τριπ.), το ίδιο πήγε να γίνει κι απόψε, όμως ευστόχησε στο πλέον κρίσιμο τρίποντο της αναμέτρησης κι αυτό έδειξε έλλειψη φόβου. Ο 25χρονος άσος χρειάζεται να πιστέψει στον εαυτό του περισσότερο, ώστε να βελτιωθεί και να περάσει στο επόμενο επίπεδο. Ο Τσαλμπούρης μεγάλωσε μέσα από αυτό το παράθυρο και το Φεβρουάριο, θα είναι πιο έμπειρος, πιο έτοιμος και σίγουρα περισσότερο παραγωγικός.

Προσωπικά χάρηκα που είδα σε καλή κατάσταση και τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο μετά από καιρό, άσχετα αν έχει μείνει πίσω σε θέμα ταχύτητας κι έκρηξης. Έχει μπάσκετ μέσα του και πρέπει να το βγάλει προς τα έξω. Τέλος καλό όλα καλά, θ’ απολαύσουμε μπάσκετ και το επόμενο καλοκαίρι και μακάρι να εμφανιστούμε πάνοπλοι, ώστε να κυνηγήσουμε μία μεγάλη διάκριση.

ΥΓ. Οι χειρισμοί της ΕΟΚ δεν ήταν οι καλύτεροι με τον Παναθηναϊκό κι αυτό πρέπει να λήξει για χάρη της Εθνικής Ομάδας, Δεν χωράνε εγωισμοί στην επίσημη αγαπημένη από κανέναν.

ΥΓ2. Οι νατουραλιζέ παίκτες με ξενερώνουν σε υπερθετικό βαθμό στις εθνικές ομάδες και πιστεύω χαλάνε τον ανταγωνισμό.

ΥΓ3. Ρε Βίκτορ Γουενμπανιάμα τι κάνεις ρε αγόρι μου;