Θα τονίσω το εξής και δεν επιθυμώ παρερμηνείες. Δεν γνωρίζω τένις, όμως λατρεύω να παρακολουθώ τα Grand Slams κι εδώ και δέκα χρόνια, πιστεύω κάτι έχω μάθει (ελάχιστα δηλαδή μην φανταστείτε, κάτι τρελό).

Η ψυχολογική υπομονή, παίζει σημαίνοντα ρόλο στο άθλημα, όπως και η ψυχραιμία στα κρίσιμα σημεία. Ευκαιρία δοθείσης από τη μεγαλειώδη νίκη του Στέφανου Τσιτσιπά επί του θρυλικού Ραφαέλ Ναδάλ, επιθυμώ ν’αραδιάσω λίγες λέξεις για τον κορυφαίο Έλληνα αθλητή της χώρας εδώ και πολλά χρόνια.

Για όσους δεν το έχετε συνειδητοποιήσει, ο Έλληνας πρωταθλητής, κάθε χρόνο φροντίζει να μας αποδεικνύει πως το ταβάνι του είναι μόνο ο ουρανός. Δεν είναι μικρό πράγμα να έχεις ρίξει στο καναβάτσο τρεις G.O.A.T. και να εξακολουθείς να το πράττεις. Το αποψινό ανδραγάθημα θα μνημονεύεται για πολλά χρόνια, αφού το να γυρίζεις τούμπα ένα ματς με τον killer Ναδάλ (είχε προβάδισμα δύο σετ), το έχει κάνει μία φορά ο king Ρότζερ Φέντερερ και ο Ιταλός Φάμπιο Φονίνι. Τεράστιο respect για τον 23χρονο τενίστα, που είναι θέμα χρόνου να κατακτήσει ένα major τουρνουά. Δεν μπορώ να γνωρίζω αν είναι εύκολο να πατήσει ένα delete και να συγκεντρωθεί σε λιγότερο από 48 ώρες, ώστε ν’αντιμετωπίσει τον άσπονδο εχθρό και φορμαρισμένο Ντανίλ Μέντβεντεφ.

Αυτό που βλέπω είναι πως ο Τσιτσιπάς ολοένα και βελτιώνεται στο ψυχολογικό κομμάτι, ενώ κάτι που παρατήρησα (δεν είμαι σίγουρος αν ισχύει απόλυτα) και με εξέπληξε. Αμυντικά έχει βελτιωθεί σε μεγάλο βαθμό και το βάθος των χτυπημάτων του προβληματίζει τους αντιπάλους του.

Ας καταλάβουμε οι Έλληνες πως είμαστε τυχεροί, που ζούμε στην εποχή του Στέφανου Τσιτσιπά. Δεν με νοιάζει καθόλου τι γράφει στα social media ή τι κάνει στην προσωπική του ζωή ο νεαρός πρωταθλητής. Στα 23 του χρόνια έχει όλο τον κόσμο μπροστά του κι αν είναι πουθενά υπερβολικός, συγχωρείται από το νεαρό της ηλικία του. Πρέπει επιτέλους να σταματήσει η ανθρωποφαγία και η ζηλοφθονία στην Ελλάδα των αμέτρητων ταμπού.

ΥΓ. «Αποκλείστηκα από έναν εκ των κορυφαίων». Τάδε έφη Ράφα Ναδάλ. Ο σεβασμός δεν χαρίζεται, κερδίζεται.