Το μοτίβο του νέου Παναθηναϊκού

Εν μέσω τυφώνων και διαφόρων άλλων φυσικών φαινομένων με ονόματα που παραπέμπουν σε συνοικιακές ταβέρνες στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, ο Παναθηναϊκός κλήθηκε και οργανωτικά και αγωνιστικά να φανεί αντάξιος του ονόματος του Παύλου Γιαννακόπουλου.

Πρώτη αποστολή της σεζόν… επιτυχημένη στο 100%. Στο οργανωτικό πλαίσιο τα εύσημα ανήκουν αποκλειστικά στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο και το επιτελείο του, τόσο για το λάβαρο, τις δηλώσεις, το gala, το video, όσο και για την στάση τους, σε μία τιμητική εκδήλωση για έναν άνθρωπο που είναι ίσως ο πρώτος που σκέφτεσαι αν σε ρωτήσει κάποιος να του πεις έναν μεγάλο –σε αξία και προσφορά- άνθρωπο της πράσινης οικογένειας.

Στο αγωνιστικό κομμάτι τώρα, όσα χρόνια και αν περάσουν το μοτίβο περί φιλικών θα παραμένει το ίδιο. Τα φιλικά είναι μόνο για τους προπονητές και τα αποτελέσματα τους έχουν την μικρότερη αξία από όλα τα συμπεράσματα που θα βγάλουν.

Είναι σίγουρο ότι ο Τσάβι Πασκουάλ και το επιτελείο του θα έχουν μείνει αρκετή ώρα να συζητούν για το τι είδαν τόσο στην επίθεση όσο και στην άμυνα, τόσο απέναντι στην Χίμκι, όσο και στην Φενέρ.

Τι είδαμε όμως σε αυτά τα δύο παιχνίδια, ξεκινώντας από την επίθεση.

Ο Παναθηναϊκός πήγε σε πολύ απλά plays που βασίζονται στην ευφυία του Νικ Καλάθη, με κεντρικά κατά κύριο λόγο pick n roll. Η διαφοροποίηση από τα προηγούμενα χρόνια, ήταν πως μετά το κεντρικό σκριν δεν είχαμε μία κίνηση ενός παίκτη είτε από την weakside ή την strongside αλλά ταυτόχρονες κινήσεις και των τριών υπολοίπων.

Αυτό δίνει στους πράσινους το δικαίωμα περισσότερων επιλογών, μιας και οι Γκιστ και Λάσμε που πάνε στα πικ, έχουν εξαιρετικό dive, οπότε ο αντίπαλος για να μην δει όλα τα καλάθια των πρασίνων στα highlights από καρφώματα των ψηλών, θα πρέπει από κάπου να στείλει βοήθεια.

Όσο οι πράσινοι είχαν έναν παίκτη ακίνητο να περιμένει την πάσα, οι επιλογές μειώνονταν, μιας και ο παίκτης του ήξερε στο help and recover που δίνει, που θα βρει ξανά τον παίκτη του ή πως θα γίνει πιο εύκολο το rotation στην άμυνα. Τώρα όμως, ο Παναθηναϊκός –για να μιλήσουμε και πιο απλά- έχει την αντίπαλη άμυνα σε διαρκής κίνηση, που σημαίνει περισσότερα λάθη για αυτήν και περισσότερος χώρος για δράση για τους ίδιους.

Ήταν το νούμερο ένα πρόβλημα των πρασίνων πέρυσι, όταν απέναντι τους, βρίσκανε κλειστές άμυνες και όλοι εμείς φωνάζαμε για το ότι ο Παναθηναϊκός σουτάρει μόνο τρίποντα και δεν κάνει τίποτα άλλο.

Το δεύτερο χαρακτηριστικό των πρασίνων είναι το post up game που κάνουν σχεδόν όλοι. Ο Τόμας, ο Λοτζέσκι, ο Παπαπέτρου ακόμα και ο Καλάθης, πάνε κοντά στο post. Εκεί ο αντίπαλος έχει να επιλέξει. Πάμε στο ένας εναντίον ενός ή πάμε σε βοήθεια; Ο Πασκουάλ έχει μεριμνήσει για τις βοήθειες κάνοντας το τρικ της strong side. Τι είναι αυτό; Απλά  μεταφέρει με ταυτόχρονη κίνηση τους παίκτες από την μία πλευρά στην άλλη, όποτε η βοήθεια στο post γίνεται από παίκτη που μαρκάρει κάποιον πράσινο που πλέον είναι σε μία πάσα απόσταση. Είναι χαρακτηριστικά τα καλάθια του Μήτογλου από κόψιμο στην ρακέτα μετά από post συμπαίκτη του, μιας και εκμεταλλευόταν όλη την κίνηση των πρασίνων περιφερειακά.

Το τρίτο και βασικό χαρακτηριστικό είναι η προσπάθεια του Παναθηναϊκού να πάει σε επιθέσεις στα 15’’ και λιγότερο. Είναι αντίθετο σε αυτό που γινόταν πέρυσι με τους Τζέιμς ή Παππά που κρατούσαν πολύ ώρα την μπάλα και πήγαιναν σε ένας εναντίον όλων. Οι πράσινοι αν βρουν στο αμυντικό transition κάποιο μις ματς θα το χτυπήσουν άμεσα, έχοντας σαν κανόνα όλα τα παραπάνω για την κίνηση των υπολοίπων.

Έτσι έχουμε περισσότερες κατοχές άρα και περισσότερες ευκαιρίες για πόντους και αυτό το κάνουν ομάδες που βασίζονται στην άμυνα τους. Τι έχουμε εκεί; Επιθετικό τσεκάρισμα του ψηλού στα πικ με όλους από πίσω να κλείνουν και να εκμεταλλεύονται το ότι ο Παναθηναϊκός πλέον έχει αρκετά γρήγορα και αθλητικά κορμιά, για να καλύπτει το κενό. Το τσεκ του ψηλού γίνεται αλλαγή στα τελευταία δευτερόλεπτα της επίθεσης και ο αντίπαλος καλείται να βρει τρόπους να σπάσει αυτή την άμυνα, που μοιάζει σαν ζώνη σε κάθε σκριν.

Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς το έκανε με fake σκριν που μπέρδεψαν πολλές φορές τους πράσινους για το αν θα πρέπει να αλλάξουν παίκτες ή όχι. Αρκετά έξυπνο τρικ, μόνο που χαλούσε το όλο σύστημα της ομάδας του. Σίγουρα αν υπήρχε ο Βέσελι στο παρκέ, οι αλλαγές των πρασίνων θα γινόντουσαν πιο δύσκολα. Μόνο που ο Πασκουάλ χρησιμοποίησε το κόλπο που είχαμε πρωτοδεί από τον Γκέρσον, για ψηλό παίκτη στην αρχή της άμυνας πάνω στον πλέι μέικερ του αντιπάλου (τότε Παπανικολάου στον Διαμαντίδη, τώρα Παπαπέτρου ή Θανάσης πάνω στον Σλούκα).

Αυτό βοηθάει στο να γίνει η αλλαγή στο πικ στον 5άρι του αντιπάλου με πιο ψηλό παίκτη και να μην υπάρχει τόσο μεγάλο πρόβλημα στην ρακέτα.

Από εκεί και πέρα, ο Παναθηναϊκός, δούλεψε πολύ την τριπλή αλλαγή και με βάση το σκάουτινγκ και τα συστήματα του αντιπάλου, ο Πασκουάλ προφανώς θα το εφαρμόσει σε πολύ μεγάλο ποσοστό, ανέβασε πολύ την άμυνα του, στα 3/4 του γηπέδου και φαίνεται να έχει λύσει το πρόβλημα στο ριμπάουντ, που πέρυσι ήταν εμφανές.

Στην επίθεση, όλοι οι παίκτες του, έχουν τους ρόλους τους και το rotation που κάνει δεν αφήνει κανένα δυσαρεστημένο. Απομένει να δούμε, πόσο θα ανταποκριθεί ο Λεκαβίτσιους στη νέα ψήφο εμπιστοσύνης που πήρε για να μείνει πίσω από τον Καλάθη που δεν γίνεται να βγάζει 35λεπτα έτσι που θέλει να παίζει ο Παναθηναϊκός φέτος, σε κάθε ματς και τι θα γίνει απέναντι σε αγώνες εκτός έδρας που δεν περιμένουμε τους πράσινους να έχουν 40% στα τρίποντα όπως στα δύο ματς στο ΟΑΚΑ.

Εκεί ουσιαστικά κρίθηκε και η χρονιά πέρυσι, με τον Παναθηναϊκό φέτος να δείχνει πως μπορεί να καλύψει άσχημες επιθετικά βραδιές με την άμυνα του, είναι σαφώς πιο πλήρης από πέρυσι (ίσως και από ποτέ, έχοντας τουλάχιστον 10 παίκτες με πολύ σημαντικό ρόλο στο rotation) και το κυριότερο είναι πως διόρθωσε τα λάθη που του κόστισαν πέρυσι.

Είναι σίγουρο ότι στην αρχή της σεζόν θα δούμε και άλλα πράγματα, τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση. Η φιλοσοφία φέτος θα είναι τρέχουμε, καλύπτουμε, κινούμαστε, εκτελούμε, με τον Πασκουάλ να περιμένει πως και πως ένα τάιμ άουτ για να φτιάξει ένα play λίγων δευτερολέπτων που φαίνεται ότι είναι το μεγαλύτερο ατού του…

Έχουμε κάθε λόγο να είμαστε αισιόδοξοι… Καλή σεζόν.