Ο τελικός του Europa League τα είχε όλα, με φάσεις, ένταση και γκολ. Η Άιντραχτ ήταν καλύτερη στην μεγαλύτερη εικόνα, η Ρέιντζερς έβγαλε φοβερή ψυχή, όμως η ρώσικη ρουλέτα των πέναλτι έβγαλε νικητές τους Γερμανούς. 1-1 η κανονική διάρκεια, δεν άλλαξε τίποτα στην παράταση, 5-4 στα πέναλτι υπέρ της ομάδας της Φρανκφούρτης.

Δέκα χρόνια μετά τον υποβιβασμό στις χαμηλότερες κατηγορίες, η σκωτσέζικη ομάδα επέστρεψε σε ένα ευρωπαϊκό τελικό μετά το 2008. Όπως έκανε και η γερμανική από το 1980.

Μόνο ένα δραματικό φινάλε άρμοζε σε αυτό το ζευγάρι που μπορεί να μην γέμιζε το μάτι πολλών, αλλά χόρτασαν μία ματσάρα για 120 λεπτά. Οι δύο ομάδες οδηγήθηκαν στα πέναλτι μετά το 1-1 της κανονικής διάρκειας και της παράτασης. Μοιραίος αποδείχθηκε ο Ράμσεϊ, που πέρασε ως αλλαγή μόνο για τα πέναλτι, ήταν ο μοναδικός που αστόχησε και η Άιντραχτ πήρε το βαρύτιμο τρόπαιο με 5-4.

Φυσικά, εκτός από την κούπα, οι Γερμανοί πήραν και το εισιτήριο για τους ομίλους του επόμενου Champions League, ενώ δεν πήραν καν ευρωπαϊκό εισιτήριο από το πρωτάθλημα.

Αγώνας:

Οι δύο ομάδες χρειάστηκαν να κάνουν αρκετές υπερβάσεις για να φτάσουν μέχρι τον τελικό της Σεβίλλης, με την μεν Άιντραχτ να αφήνει εκτός, κατά σειρά, τις Μπέτις, Μπαρτσελόνα και Γουέστ Χαμ, ενώ η δε Ρέιντζερς χρειάστηκε να αποκλείσει τις Ντόρτμουντ, Ερυθρό Αστέρα, Μπράγκα και Λειψία.

Η εκκίνηση του τελικού ήταν όπως όλοι ελπίζαμε, με καταιγιστικό ρυθμό, και τους Γερμανούς να παίρνουν τα σκήπτρα, με τους, τυπικά, φιλοξενούμενους, να δυσκολεύονται σε αρκετές περιπτώσεις να βγουν από το δικό τους τρίτο και να αρκούνται σε μακρινές απομακρύνσεις.

Η πρώτη καλή ευκαιρία ήταν δίκαια για την Άιντραχτ στο 12′, με μία φάση διαρκείας με πρωταγωνιστή τον Καμάντα, που προσπάθησε να τα κάνει όλα μόνος του, να δίνει την ευκαιρία στον Σο να δοκιμάσει το πόδι του, αλλά η προσπάθεια του να πιάσει στον “ύπνο” τον ΜακΓκρέγκορ δεν στέφθηκε με επιτυχία.

Όσο πέρναγε η ώρα, οι γηπεδούχοι άρχισαν να μετουσιώνουν και σε ευκαιρίες την υπεροχή τους, απειλώντας με Κνάουφ και Τουρέ μέσα σε ένα λεπτό. Με την σειρά της, η Ρέιντζερς λίγο έλειψε να προηγηθεί κόντρα στη ροή του αγώνα στο 26′, αλλά το φαλτσαριστό σουτ του Αρίμπο πέρασε ελάχιστα δίπλα από το δεξί δοκάρι του Τραπ.

Ενδεικτικό της εικόνας του πρώτου μισαώρου ήταν ότι η ομάδα του Γκλάσνερ μετρούσε ήδη διψήφιο αριθμό τελικών προσπαθειών, ενώ οι Σκωτσέζοι μόλις μία.

Ο ρυθμός μπορεί να μην ήταν το ίδιο καταιγιστικός στο τελευταίο τέταρτο του πρώτου μέρους, όμως οι καλές φάσεις δεν έλειψαν, με την Άιντραχτ να απειλεί δις με τον Κόστιτς, ενώ η Ρέιντζερς με Λάντστραμ και Τζακ, με το 0-0 να μένει αισίως μέχρι το φινάλε.

Οι Σκωτσέζοι βγήκαν πιο διψασμένοι στο δεύτερο μέρος και με περισσότερη διάθεση να ισορροπήσουν το κομμάτι της κατοχής. Η προειδοποίηση ήρθε με τον Κεντ που σούταρε άστοχα από πλεονεκτική θέση στο 55′, μετά από φοβερή κούρσα και παράλληλη πάσα από τον Ταβερνιέρ.

Δύο λεπτά αργότερα, μία ακόμα αμυντική αδράνεια από την γερμανική άμυνα και ένα γλίστρημα του Τούτα ήταν αρκετό ώστε ο Αρίμπο να βγει τετ α τετ με τον Τραπ και να τον νικήσει για το 0-1, προκαλώντας ντελίριο ενθουσιασμό σε πάγκο και εξέδρα.

Η σειρά των Γερμανών να εκμεταλλευτούν ένα αμυντικό λάθος, αυτή τη φορά από τον Γκόλντσον, ήρθε στο 67′, όμως το τσίμπημα της μπάλας από τον Καμάντα πέρασε ελάχιστα πάνω από την εστία του ΜακΓκρέγκορ, καθώς προδόθηκε από την επιλογή του να αφήσει τη μπάλα να σκάσει αντί να εκτελέσει άμεσα.

Όπως αποδείχθηκε τρία λεπτά αργότερα, αυτή η φάση ήταν η προειδοποίηση της Άιντραχτ για να έρθει το γκολ στο 70′, με τον Γκόλντσον ξανά αρνητικό πρωταγωνιστή. Έμεινε να παρακολουθεί την σέντρα του Κόστιτς και ο Μπορέ κινήθηκε πιο γρήγορα από τον Μπάσεϊ και ισοφάρισε σε 1-1.

Οι δύο ομάδες συνέχισαν να τα δίνουν όλα μέχρι το φινάλε με σκοπό ένα δεύτερο γκολ, παρά να προφυλαχθούν και να οδηγηθούν στην παράταση, με τον Κόστιτς να φτάνει πιο κοντά, με τη σέντρα-σουτ του να περνάει δίπλα από το αριστερό δοκάρι του ΜακΓκρέγκορ, και το 1-1 να τις οδηγεί στο έξτρα μισάωρο.

Το πρώτο ημίχρονο της παράτασης ήταν ένα τέταρτο προσπάθειας των 22 ποδοσφαιριστών, εκτός των αλλαγών, να αντέξουν στον αγωνιστικό χώρο, ρίχνοντας αισθητά τον ρυθμό. Μόνο τα αμυντικά λάθη έδειχναν ικανά να αλλάξουν κάτι στο σκορ, όπως και παραλίγο να γίνει στο 95′, όμως ο Μπορέ δεν κατάφερε να τελειώσει τη φάση, αφού κέρδισε τη μπάλα από το γλίστρημα του Μπάσεϊ και την κούρσα μισού γηπέδου.

Αντιθέτως, το δεύτερο ημίχρονο της παράτασης ήταν σαφώς ανώτερο, με μόλις τα πρώτα τρία λεπτά να αρκούν για να δούμε πολλά παραπάνω από όσα είδαμε στα πρώτα 15 λεπτά. Ο Μπάρισιτς τέσταρε με δυνατό σουτ τα αντανακλαστικά του Τραπ στο 107′, ο οποίος μπλόκαρε με δεύτερη προσπάθεια, ενώ ακολούθησε αμέσως μετά ένα δυνατό συρτό σουτ του Χρούστιτς, που μόλις είχε μπει.

Η μεγαλύτερη ευκαιρία της αναμέτρησης ήρθε στο 118′ για λογαριασμό των Ρέιντζερς, με τον Κεντ να σπαταλάει μοναδική ευκαιρία, αστοχώντας εξ επαφής και τον Τραπ να κάνει την επέμβαση της διοργάνωσης, ενώ ο Ντέιβις δεν βρήκε στόχο στην εξέλιξη της φάσης.

Η παράταση ολοκληρώθηκε με μία πολύ καλή εκτέλεση φάουλ του Ταβερνιέρ, στην οποία είχε ξανά απάντηση ο Γερμανός κίπερ και οι δύο ομάδες οδηγήθηκαν στην ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτι.

Η πλειονότητα των εκτελέσεων ήταν άριστες, μέχρι να έρθει η σειρά του Ράμσεϊ, που μπήκε στο παιχνίδι μόνο για αυτό. Έκανε τη χειρότερη δυνατή εκτέλεση, με τις δύο επόμενες προσπάθειες των παικτών της Άιντραχτ να βάζουν τέλος σε έναν εκπληκτικό τελικό και φέρνοντας την ομάδα τους σε μία ευρωπαϊκή κορυφή.

Κίτρινες: Αρίμπο (62′), Ράιτ (73′)

Άιντραχτ Φρανκφούρτης (Γκλάσνερ): Τραπ, Εντικά (101′ Λεντς), Τουρέ, Τούτα (59′ Χασέμπε), Κόστιτς, Ρόντε (90′ Γιάκιτς), Σο (106′ Χρούστιτς), Κνάουφ, Καμάντα, Λίντστρομ (72′ Χάουγκε), Μπόρε

Ρέιντζερς (Φαν Μπρόκχορστ): ΜακΓκρέγκορ, Μπάρισιτς (117′ Ρουφ), Μπάσεϊ, Γκόλντσον, Ταβερνιέρ, Λάντστραμ, Τζακ (74′ Ντέιβις), Καμαρά (91′ Άρφιλντ), Ράιτ (74′ Σακάλα (117′ Ράμσεϊ)), Κεντ, Αρίμπο (101′ Σαντς)