Η European Super League κράτησε λιγότερο από έναν γάμο του Απόστολου Γκλέτσου. Πριν καλά καλά μάθουμε περί τίνος πρόκειται, οι φίλαθλοι ανά τον κόσμο έκαναν την δική τους επανάσταση και η ηρεμία επανήλθε.

Ας το πάρουμε από την αρχή. Οι δώδεκα ομάδες από Αγγλία, Ισπανία και Ιταλία θέλησαν να κάνουν ένα δικό τους πρωτάθλημα ώστε να καλύψουν την οικονομική χασούρα από την πανδημία του κορωνοϊού. Βέβαια, τα ποσά που έγιναν γνωστά δεν θα κάλυπταν απλά την ζημιά, αλλά θα έφερναν πολλά περισσότερα χρήματα, μεγαλώνοντας ακόμα περισσότερο το χάσμα που υπάρχει μεταξύ των κορυφαίων κλαμπ και των υπολοίπων.

Μπροστάρης ο Φλορεντίνο Πέρεθ της Ρεάλ Μαδρίτης, που εκτός των άλλων έχει να πληρώσει την ανακαίνιση του Santiago Bernabeu. Με την χρηματοδότηση να προέρχεται από μία αμερικανική τράπεζα (JP Morgan), σίγουρα οι Αμερικανοί πρόεδροι των Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Λίβερπουλ, Άρσεναλ και Μίλαν έβαλαν το… λιθαράκι τους.

Το βράδυ της 18ης Απριλίου ήταν η αρχή αυτής της σύντομης περιπέτειας. Οι ανακοινώσεις από τους δώδεκα συλλόγους είδαν το φως της δημοσιότητας, επιβεβαιώνοντας τα ρεπορτάζ εκείνων των ημερών που ανέφεραν πως θα έχουμε σύντομα εξελίξεις.

Τα υπόλοιπα γνωστά και περιττά. Η επίθεση των διεθνών ομοσπονδιών, οι εξεγέρσεις των φιλάθλων, κυρίως Άγγλων, αλλά και η κατακραυγή όσων σχετίζονταν με το ποδόσφαιρο έφεραν τη σύντομη λήξη της νεοσύστατης διοργάνωσης.

Μαζί με αυτό, ήρθε και η νέα μορφή του Champions League, που θα εφαρμοστεί από το 2024, αντικαθιστώντας τους ομίλους με μία ενιαία λίγκα, κάτι που σημαίνει περισσότερα ντέρμπι, άρα περισσότερο χρήμα.

Πολλοί θεωρούν πως ήταν ένας μοχλός πίεσης προς την UEFA ώστε να προχωρήσει στη συγκεκριμένη αλλαγή. Δεν θα μάθουμε ποτέ την αλήθεια, όμως σημασία έχει ότι θα γίνει. Λιγότερο ρόλο έπαιξε και το ότι θα έχουμε τέσσερις νέες ομάδες, εκ των οποίων οι δύο δεν θα αγωνίζονται λόγω αγωνιστικών κριτηρίων (δηλ. μέσω πρωταθλήματος) αλλά λόγω της κατάταξης και της ιστορίας τους, με λίγα λόγια. Εάν ίσχυε από την νέα σεζόν, τότε Άρσεναλ και Τότεναμ, που μένουν εκτός μέσω της Premier League, θα έπαιρναν κάτι σαν wild card.

Η μοίρα του ποδοσφαίρου είναι κάποια στιγμή η ESL να πραγματοποιηθεί, όσο το ποδόσφαιρο συνεχίζει να είναι στα χέρια επιχειρηματιών που ουδεμία σχέση έχουν με το άθλημα, αλλά συμπεριφέρονται στις ομάδες με την κυνικότητα των επιχειρήσεων. Ο Αρσέν Βενγκέρ τα είχε πει και συνεχίζει να τα λέει, πλέον από πόστο στην FIFA.

Όλο αυτό όμως μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά για το άθλημα που τόσο αγαπάμε. Η κινητοποίηση των φίλων της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήδη οδήγησε στην παραίτηση του εκτελεστικό διευθυντή, Εντ Γούντγουορντ, ενώ το ίδιο θέλουν να πράξουν και με την διοίκηση. Κάτι παρεμφερές συμβαίνει στις Λίβερπουλ και Άρσεναλ.

Είναι γνωστό πως οι Άγγλοι οπαδοί είναι οι πιο παθιασμένοι με το αληθινό ποδόσφαιρο και το απέδειξαν, αρχής γενομένης έξω από το Elland Road και το Stamford Bridge. Και στα δύο γήπεδα, οι ομάδες που θα συμμετείχαν στην ESL δεν κέρδισαν, με όλη τη χώρα να πανηγυρίζει, όπως και μερικοί φίλοι αυτών των ομάδων. Εκεί τους έφτασαν οι πρόεδροι τους, να θέλουν οι ομάδες τους να μην κερδίζουν, έστω και για λίγες ημέρες.

Το πιο περίεργο ήταν η συμμετοχή των αγγλικών κλαμπ, που βρίσκονται στο μεγαλύτερο πρωτάθλημα του πλανήτη και έχουν εκατοντάδες εκατομμύρια κέρδη, με τον κόσμο τους να αποτελεί τεράστια πηγή εσόδων. Οι ομάδες από την Ισπανία και την Ιταλία ήταν λογικό να θέλουν κάτι τέτοιο, μιας και τα δικά τους πρωταθλήματα είναι υποδεέστερα, τουλάχιστον οικονομικά.

Δεν μπορώ παρά να αφιερώσω μία παράγραφο κλείνοντας στις περιβόητες συνεντεύξεις που παραχώρησε ο Φλορεντίνο Πέρεθ εκείνες τις ημέρες, όταν και είπε κάποια… μαργαριτάρια. Το καλύτερο ήταν η μείωση της διάρκειας των αγώνων, όπως γίνεται και στα… βιντεοπαιχνίδια. Άλλο ένα πολύ καλό ήταν ότι όλο αυτό έγινε για να σωθεί το ποδόσφαιρο. Φράσεις που πραγματικά θα μας μείνουν και θα γελάμε στο μέλλον. Ας ελπίσουμε να γελάμε για πολύ καιρό και η European Super League να αργήσει να μας απασχολήσει ξανά.