Η Εθνική μπορεί να άφησε υποσχέσεις στο πρώτο 20λεπτο του παιχνιδιού, παίρνοντας καλό βαθμό με την μπάλα στα πόδια, αλλά όσο κυλούσε ο χρόνος η γαλανόλευκη λαίλαπα κόπασε, η Γεωργία θύμισε το πόσο καλή ομάδα είναι και παρά το θείο δώρο του Κακαμπάτζε στο 76΄ ο Κβρατσκέλια με μια υπέροχη ατομική ενέργεια, χάρισε έναν δίκαιο βαθμό στην ομάδα του, στο γήπεδο της Τούμπας.

Το συναπάντημα της Εθνικής με την Γεωργία στο γήπεδο της Τούμπας, διέφερε παρασάγγας από την δοκιμασία στο γραφικό «Νουέβο Λος Κάρμενες» κόντρα στην Ισπανία. Πρωτίστως, γιατί η δυναμική των δυο ομάδων δεν βρισκόταν στο ίδιο επίπεδο. Σε δεύτερη ανάγνωση, διότι το αντιπροσωπευτικό σύστημα του Ολλανδού τεχνικού, σε αυτήν την αναμέτρηση ήταν αναγκασμένο να επιτεθεί.

Η πρόθεση ήταν σαφής από το ξεκίνημα. Η συνύπαρξη των Φορτούνη, Τζόλη και Γιαννούλη στην αρχική ενδεκάδα το μαρτυρούσε. Η εθνική μας ομάδα ξεκίνησε θέτοντας ψηλά τον ρυθμό του αγώνα και με τις επιθετικές διαθέσεις να χτυπούν κόκκινο, «έπνιξε» τους φιλοξενούμενους και η πρώτη μεγάλη φάση δεν άργησε να έρθει. Ο Φορτούνης μοίρασε όμορφα στον Γιαννούλη, εκείνος έκανε το κόψιμο από αριστερά με την μπάλα να φτάνει στον Τζόλη, αλλά το πλασέ του να καταλήγει λίγο πάνω από το δοκάρι στο 8′.

Όσο κυλούσαν τα λεπτά ωστόσο, η διαρκής πίεση που βίωνε η άμυνα της Γεωργίας άρχισε σταδιακά να εξασθενεί και την ομάδα του Σανιόλ να ξεδιπλώνει όλες τις αρετές της στο χορτάρι της Τούμπας. Καθαρή φάση μπορεί να μην έβγαλε, αλλά η αίσθηση που σου προκαλούσε ήταν πως εύκολα μπορεί να γίνει η ζημιά, με αποκορύφωμα τις στιγμές με Λομπχανίτζε και Κβαρατσχέλια.

Η απάντηση της Εθνικής ήρθε στο 39ο λεπτό, όταν μετά την όμορφη μπαλιά του Μπακάκη από τα δεξιά ο Φορτούνης έπιασε την κεφαλιά από το ύψος του πέναλτι, με την μπάλα να καταλήγει χωρίς δύναμη στα χέρια του Λόρια. Το ημίχρονο μπορεί να έκλεισε χωρίς άλλες συγκινήσεις, αλλά η αναγκαστική αλλαγή του μπακ της Ένωσης στο 42′ και την είσοδο του Χάρη Μαυρία, έμελλε να έπαιζε τον ρόλο της στην εξέλιξη της αναμέτρησης.

Η δυσκολία στην ανάπτυξη αλλά και στην παραγωγή φάσεων είχε κάνει την εμφάνιση της και παρά τις παρεμβάσεις του Τζον Φαν΄τ Σιπ από τον γαλανόλευκο πάγκο η εικόνα της ομάδας δεν έδειχνε να αλλάζει. Ο κλοιός είχε αρχίσει να σφίγγει επικίνδυνα η Ελλάδα χρειαζόταν κάτι πραγματικά ξεχωριστό για να δει την μπάλα να σπαρταράει στα αντίπαλα δίχτυα, έχοντας αποφύγει πρώτα το να βρεθεί πίσω στο σκορ, με τον Βλαχοδήμο να έχει απάντηση στην απευθείας εκτέλεση του Αμπουργιανιά στην πρώτη καλή φάση του δευτέρου ημιχρόνου (68′).

Ο Κακαμπάτζε σαν να άκουσε τις… ελληνικές προσευχές και σαν από μηχανής Θεός, με ένα εξαιρετικό πλασέ μετά από σέντρα του Λημνιού, ήρθε να βγάλει την Εθνική από την άβολη και εξαιρετικά δύσκολη θέση με ένα αυτογκόλ για… Όσκαρ στο 76′!

Ωστόσο η χαρά στο γαλανόλευκο στρατόπεδο έμελλε να κρατήσει μόλις δυο λεπτά, όταν ο Κβρατσκέλια πήρε τη μπάλα από τα αριστερά και μετά από ένα εξαιρετικό σλάλομ από την δεξιά πλευρά, σούταρε στην κλειστή γωνία του Βλαχοδήμου και έγραψε το πικρό, αλλά πέρα ως πέρα δίκαιο 1-1, με την Ελλάδα να λέει και ευχαριστώ στο τέλος που το καταπληκτικό σουτ του Κανκάβα δεν κατέληξε στα δίχτυα, μετατρέποντας την βραδιά σε εφιάλτη…