Για ακόμη μια φορά ο Ενές Καντέρ έδειξε το πόσο αγαπάει τον Παναθηναϊκό και το πόσο πολύ θα ήθελε να αγωνιστεί με την φανέλα των πρασίνων.

Αναλυτικά όσα είπε:

-Για την Ελλάδα:

«Πέρασαν 15 χρόνια από την τελευταία φορά που ήρθα. Ήμουν 15 και τώρα είμαι 30. Δεν έχουν αλλάξει πολλά από τότε. Οι άνθρωποι συνεχίζουν να είναι ζεστοί, το φαγητό να είναι πεντανόστιμο, ο κόσμος είναι καλός και ο καιρός φανταστικός.

Αν δεν κάνω λάθος αυτή είναι ή η τέταρτη ή η πέμπτη επίσκεψή μου στην Ελλάδα. Κάθε φορά που έρχομαι περνάω υπέροχα. Αυτό που θέλω να πω σε όλους τους Έλληνες είναι ότι είναι ευλογημένοι και θα πρέπει να νιώθουν ευγνωμοσύνη που ζουν σε μια τέτοια χώρα.»

Για την επίσκεψή και ενδεχόμενη συνάντηση με κάποια ομάδα:

«Το μήνυμα μου στις ομάδες της Ευρώπης είναι ξεκάθαρο. Αν δεν είστε ο Παναθηναϊκός μην με παίρνετε τηλέφωνο, μην μου στέλνετε, μην με προσεγγίζετε. Μία είναι ομάδα (στην Ευρώπη) που θέλω να παίξω και αυτή είναι ο Παναθηναϊκός. Ήρθα και θα μιλήσω με παράγοντες της Ελλάδας για το πως πρέπει να χειριστούν την πολιτική του Ερντογάν. Όμως είμαι σε επαφή με ανθρώπους του Παναθηναϊκού και θα επιστρέψω πολύ σύντομα και θα πάω σε παιχνίδι για να ζήσω από κοντά την ατμόσφαιρα και την τρέλα των οπαδών.»

Για το ΝΒΑ:

«Δυστυχώς όλα όσα λέω επηρεάζουν την καριέρα μου. Μιλάω για προβλήματα που υπάρχουν, για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων που γίνεται στην Κίνα ας πούμε… Δυστυχώς το ΝΒΑ έχει παρτίδες με το ΝΒΑ και αυτό είναι… επιχείρηση δισεκατομμυρίων. Γι’ αυτό το λόγο δυστυχώς με πέταξαν έξω από το ΝΒΑ. Όμως δεν το βάζω κάτω γιατί πιστεύω πως μπορώ να παίξω ακόμα 5-6 στο ΝΒΑ και θα κάνω ότι μπορώ για να συνεχίσω το όνειρό μου, γιατί θέλω να κερδίσω ένα πρωτάθλημα.»

Για το camp:

«Αυτό το camp ήταν ένα από τα όνειρά μου. Ηταν ο λόγος που ήθελα να έρθω εδώ. Γιατί ξέρεις… Σημαντικό το να συναντάς Έλληνες πολιτικούς, όμως είμαι μπασκετμπολίστας. Οπότε ήθελα να οργανώσω αυτό το όμορφο camp για παιδιά. Για παιδιά από την Ελλάδα και παιδιά από την Τουρκία. Ήθελα να μπορέσουν να παίξουν μαζί μπάσκετ. Για να μάθουν πως να μοιράζονται. Πως να κερδίζουν παρέα και πως να χάνουν παρέα. Να μάθουν πως να επικοινωνούν. Είναι κάτι ξεχωριστό πολύ. Για την ακρίβεια ίσως είναι το πιο μοναδικό camp που έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου.»

Για τους Έλληνες φιλάθλους:

«Mακάρι μια μέρα να παίξω μπάσκετ μπροστά σας. Γιατί από μικρός έβλεπα τον Παναθηναϊκό και γενικά το ελληνικό πρωτάθλημα και δε μπορώ να περιγράψω με λόγια τους Έλληνες φιλάθλους. Είναι τόσο πιστοί και αφοσιωμένοι στην ομάδα τους, τρελοί… Ότι και να γίνει είτε χάσει, είτε κερδίσει, δεν την παρατάνε ποτέ. Δε βλέπω την ώρα να μπορέσω να παίξω μπροστά τους, φορώντας τα πράσινα!»