Εντάξει, το αρνητικό σερί μπορεί να μην έφτασε, ούτε καν πλησίασε το streak του θρυλικού Undertaker στο “greatest stage of ’em all” αλλά είναι επιτέλους παρελθόν. Δεν θα κρύψω πως είχε αρχίσει να με βαραίνει λίγο η όλη κατάσταση, χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια πως ήταν ικανή να με λυγίσει. Μοναδική ανορθογραφία της χθεσινής στήλης, το διπλό του Πριγκιπικού μου πουλέν, που αυτή την φορά δεν με έβγαλε ασπροπρόσωπο. Πολύ το μνημονεύσαμε το Στρασβούργο τελικά και δεν μας βγήκε σε καλό.

Επειδή η προηγούμενη βδομάδα δεν πήγε όπως ακριβώς θα θέλαμε, μετά την επιτυχία θα επικρατήσει η σύνεση. Πρώτον γιατί το πρόγραμμα δεν προσφέρεται για πολλά και δεύτερον γιατί στο μυαλό μου αυτή φαντάζει η σωστή προσέγγιση.

Το χέρι μου με τρώει να ακολουθήσω την σαφώς ποιοτικότερη Κλαμπ Μπριζ στην δοκιμασία της στη Λιέγη αλλά και την… μανούλα του θεσμού του Copa Del Rey στην έδρα της Λεβάντε, αλλά συνάμα κάτι μέσα μου, μου λέει να μείνω μακριά.

Μια επιλογή λοιπόν από το σημερινό πρόγραμμα και αυτή προέρχεται από το Κύπελλο Ελλάδος. Το πρώτο παιχνίδι ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Άρη ήταν ιδιαίτερο «ανοιχτό». Οι «κίτρινοι» βρήκαν το πολυπόθητο γκολ στο Φαληρικό γήπεδο κόντρα στους αλλαγμένους κατά τα 10/11 τους ερυθρόλευκους και το τελικό 2-1, ξεκάθαρα αφήνει τα πάντα ρευστά για την υπόθεση πρόκριση. Χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια πως η ρεβάνς του «Βικελίδης» θα έχει τα ίδια αγωνιστικά χαρακτηριστικά.

Ο… φόρτος εργασίας που έχει να κουβαλήσει στους ώμους του τον τελευταίο καιρό ο Ολυμπιακός σίγουρα τον επηρεάζει τόσο σωματικά, όσο και ψυχικά, με το μεγάλο ματς κόντρα στην Άρσεναλ να καραδοκεί στην γωνία. Ο Άρης από την άλλη δεν θα επιλέξει να ρισκάρει και να αφήσει χώρους, γιατί νομοτελειακά θα τιμωρηθεί, με το ημίχρονο να προβλέπω να βγαίνει αναίμακτα για τις δυο ομάδες. Ισοπαλία στο ημίχρονο που προσφέρεται στο 2.08 για σήμερα και απ΄ το Σάββατο τα σπουδαία…