Ο Μάκης Γιατράς έβαλε το όνομα του στο πάνθεον του Προμηθέα και εύλογα μετά από την κατάκτηση του 1ου Super Cup στην ιστορία του συλλόγου, δεν μπορούσε να κρύψει την συγκίνηση του.

Ο Μάκης Γιατράς δήλωσε στην κάμερα της ΕΡΤ αρχικά: «Είναι μεγάλη χαρά για όλη την Πάτρα, για όλο τον οργανισμό του Προμηθέα. Είναι μεγάλη χαρά για όλη την Ελλάδα!», και στη συνέχεια οι παίκτες του τον μπουγέλωσαν!

Στη συνέχεια, είπε αναφερόμενος στις φωνές που τους βάζει στον πάγκο: «Τώρα τι καταλαβαίνουν, είναι άλλη κουβέντα (γέλια) Σίγουρα, όμως, έχουν θέληση και διάθεση. Φέραμε παιδιά με κίνητρο. Είναι η αρχή της χρονιάς. Δεν πρέπει να πάρουν τα μυαλά μας αέρα Ο Προμηθέας σήμερα έγραψε ιστορία. Δεν ξέρω αν έχουν καταλάβει τι έχουμε κάνει. Κερδίσαμε ένα τουρνουά με Παναθηναϊκό, ΑΕΚ και Περιστέρι. Είμαστε περήφανοι. Είναι Σεπτέμβρης, όμως, δεν πρέπει να πάρουν τα μυαλά μας αέρα. Συνεχίζουμε την Τετάρτη με το ευρωπαϊκό μας παιχνίδι. Αρχίζουμε μια πορεία. Νομίζω αξίζαμε ένα τίτλο κι ο Θεός μας το χάρισε σήμερα».

Για το πρώτο τρόπαιο στην ιστορία του συλλόγου, δήλωσε: «Λέω πάντα με τη βοήθεια του Θεού. Χρειάζεται κι η τύχη. Δεν το λέω ούτε για να παίξω θρησκευόμενος. Πιστεύω στο Θεό. Χρειάζεται και τύχη και ικανότητα, αλλά πάνω από όλα θέλει παρέα. Εμείς είμαστε μια παρέα, που γουστάρουμε που είμαστε στο γήπεδο. Κι όταν χάνουμε, στεναχωριόμαστε πολύ, όταν κερδίζουμε, χαιρόμαστε λίγο».

Για τις καλές επιλογές στους ξένους, σχολίασε: «Υπάρχει ένα επιτελείο ανθρώπων. Είμαι τυχερός που έχω τον Κώστα Ντούβα δίπλα μου όλα τα χρόνια, που είναι εξαιρετικός προπονητής κι εξαιρετικό παιδί. Μην λέμε μόνο τα καλά. Υπάρχουν επιλογές που βγαίνουν κι άλλες που δεν σου βγαίνουν. Είναι ακόμα πολύ νωρίς. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο».

Για το ότι προσπάθησε να πάει το τρόπαιο στον Βαγγέλη Λιόλιο, υποστήριξε: «Είναι όλη η διοίκηση εκεί. Αν και δεν του αρέσουν αυτά, είναι η στιγμή που πρέπει να το πω. Δεν έχει να κάνει με το μπασκετικό κομμάτι. Με έχει βοηθήσει και με έχει βελτιώσει και σαν άνθρωπο. Του είμαι ευγνώμων για όλα αυτά που έχει πετύχει ο Προμηθέας».